Ten film oparty jest na prawdziwej historii.
Nowy Jork, 1970
Cholera, co to jest?
Jimmy?
- O co chodzi? - Uderzyłem w coś?
Co to jest, do cholery?
Może złapałeś gumę?
Nie.
Co, do cholery? Lepiej się zatrzymaj i sprawdź.
On Jeszcze żyje. Ty gnojku!
Zdychaj, sukinsynu!
Spójrz na mnie!
Odkąd pamiętam, Zawsze chciałem być gangsterem.
CHŁOPCY Z FERAJNY
Według mnie...
lepiej było zostać gangsterem niż prezydentem Stanów Zjednoczonych.
Nowy Jork, Brooklyn, 1955
Nawet zanim zacząłem pracować po lekcjach na postoju taksówek...
wiedziałem, że chcę być jednym z nich.
Wiedziałem, że to moje miejsce. Dla mnie oznaczało to być kimś...
w środowisku, gdzie nikt nic nie znaczył.
Byli inni niż wszyscy. Robili co chcieli.
Parkowali w niedozwolonych miejscach i nigdy nie dostawali mandatów.
Całymi nocami grali w karty...
i nikt nigdy nie wezwał policji.
Tony Stacks. Jak się masz?
Tuddy Cicero.
Czy to ty, niebieski ptaku?
Tuddy.
Tuddy prowadził postój taksówek i pizzerię Bella Vista...
i parę innych miejsc za swojego brata, Paula, który był bossem okolicy.
Paul może i poruszał się powoli...
ale to dlatego, że nikomu nie musiał schodzić z drogi.
- To twoja wina! - Ty zacząłeś!
Ja zacząłem? To twoja wina!
Na początku, moi rodzice byli zachwyceni, że znalazłem pracę po drugiej stronie ulicy.
Mój ojciec, który był Irlandczykiem, zaczął pracować, kiedy miał 11 lat.
Podobało mu się, że znalazłem sobie pracę.
Zawsze mówił, że amerykańskie dzieciaki są zepsute i leniwe.
Henry! Uważaj na przejściu!
Przynieś mleko!
Mama ucieszyła się, gdy się dowiedziała, że rodzina Cicero...
pochodzi z tej samej części Sycylii, co ona. Dla mamy...
było to spełnienie jej modlitw.
Byłem najszczęśliwszym dzieciakiem na świecie.
Mogłem chodzić, gdzie chciałem, robić co chciałem.
Znałem wszystkich i wszyscy mnie znali.
Chłopaki podjeżdżali, a Tuddy pozwalał parkować mi ich cadillacki.
No i proszę, taki smarkacz jak ja, ledwo sięgam nosem nad kierownicę...
a parkuję cadillacki.
Ale nie minęło dużo czasu...
i moi rodzice zmienili zdanie na temat mojej pracy na postoju.
Według nich, miała to być praca na pół etatu. Dla mnie...
z pewnością była na cały.
To było to, co chciałem robić.
Tacy ludzie, jak mój ojciec nie rozumieli, że stałem się częścią czegoś ważnego.
Należałem do czegoś. Byłem traktowany jak dorosły.
Powiedz mu 519.
Każdego dnia uczyłem się zarabiać.
Dolar tu, dolar tam. Żyłem jak w bajce.
Dobrze ci poszło w szkole?
Mój ojciec był zawsze wściekły.
Wściekły, że tak mało zarabia, że mój brat, Michael...
jest na wózku inwalidzkim.
Był wściekły, że musimy w siedem osób mieszkać w takim małym domu.
Co ty na to?
To list ze szkoły.
Jest napisane, że nie było cię tam od paru miesięcy.
Od paru miesięcy!
Bumelujesz!
Chcesz wyrosnąć na nieroba?
Potem był najbardziej wściekły na to, że wystaję na postoju.
Wiedział, co się tam dzieje.
Co jakiś czas dostawałem lanie. Ale wtedy, już się tym nie przejmowałem.
Wiedziałem...
że każdy musi czasem oberwać.
Nie mogę robić więcej dostaw.
Co? Wszystko spieprzysz.
Ojciec mówi, ze mnie zabije. Zobacz.
Chodź ze mną.
- Czy to on? - Nie.
- A ten? - Nie.
- To ten... - Dawaj go.
Przepraszam.
- Palant. - Chodź tu, gnoju.
- Znasz tego dzieciaka? - Tak.
- Wiesz, gdzie mieszka? - Tak.
- Ty przynosisz pocztę do jego domu? - Tak.
Od dziś wszystkie listy że szkoły mają przychodzić tutaj.
Zrozumiałeś?
Jeśli jakiś list że szkoły dotrze do domu tego dzieciaka...
wylądujesz w piekarniku, głową do przodu.
To tyle. Nie było już więcej listów o wagarach. Żadnych listów że szkoły.
Tak naprawdę, nie było listów od nikogo.
Po paru tygodniach, matka poszła na pocztę z reklamacją.
Jak mogłem po tym iść do szkoły...
przysięgać wierność krajowi i znosić to całe rządowe gówno?
Paulie nienawidził telefonów. Nie miał telefonu w domu.
Mickey dzwonił. Mam do niego oddzwonić?
W porządku, zadzwoń.
O telefonach dowiadywał się z drugiej ręki. Potem trzeba było oddzwaniać.
Masz piątkę? Zadzwoń do niego.
Byli faceci, którzy zajmowali się wyłącznie telefonami Pauliego.
Paulie, który cały dzień coś załatwiał...
rozmawiał z ludźmi na osobności. O kłopotach że związkami...
czy kłótniach o zakłady...
Paulie rozmawiał tylko z najważniejszymi.
Wszystko odbywało się w cztery oczy. Paulie nienawidził konferencji.
Nie chciał, żeby ktoś słyszał to, co on mowi...
ani by słyszał to, co mówiono jemu.
Zależało od niego setki facetów i od każdego dostawał działkę.
To był haracz, jak w starym kraju, tyle że teraz robili to w Ameryce.
Paulie zapewniał im ochronę przed każdym, kto próbował ich orżnąć.
O to tylko chodziło. Nie potrafiło tego zrozumieć FBI.
Tego, że Paulie i Organizacja...
zapewniają opiekę ludziom, którzy nie mogą pójść do glin. To wszystko.
Coś jakby oddział policji dla ferajny.
Ludzie patrzyli na mnie inaczej i wiedzieli, że nie jestem sam.
Nie musiałem stać w kolejce w piekarni po świeży chleb w niedzielę rano.
Właściciel wiedział dla kogo pracuję i bez względu na to ile osób czekało...
byłem obsługiwany jako pierwszy.
Sąsiedzi przestali parkować na naszym podjeździe, chociaż nie mieliśmy auta.
Kiedy miałem 13 lat...
zarabiałem więcej niż większość dorosłych z sąsiedztwa.
Miałem wszystko.
Pewnego dnia...
Pewnego dnia, dzieciaki z sąsiedztwa przydźwigały zakupy mojej mamie.
Wiecie dlaczego?
Jako wyraz szacunku.
Co myślisz?
Mam świetne buty, prawda?
Wyglądasz jak gangster.
Postrzelili mnie. Pomocy!
Henry, zamknij drzwi.
Pierwszy raz zobaczyłem wtedy rannego.
Nie tutaj. Jezu Chryste!
Nie mogę go trzymać w knajpie.
Pamiętam, że było mi żal tego faceta, ale...
czułem, że może Tuddy ma rację.
Paulie nie życzył sobie, żeby ktoś umierał w budynku.
Jesteś świr. Upieprzyłeś osiem fartuchów na tego faceta.
Co jest z tobą? Muszę przeszkolić tego dzieciaka.
To był wspaniały okres.
Chłopcy z ferajny byli wszędzie.
To było Jeszcze przed zadymą w Apalachin i nim Szalony Joe...
postanowił się zbuntować i rozpoczął wojnę.
Poznawałem świat.
I wtedy po raz pierwszy spotkałem Jimmy'ego Conwaya.
Nie mógł mieć wtedy więcej niż 28 czy 29 lat, ale już był legendą.
Wystarczyło, że pojawił się w drzwiach i wszyscy dostawali szału.
Za samo otwarcie drzwi dawał portierowi 100 dolarów.
Rozdawał setki przyjmującym zakłady i krupierom.
Barman dostawał setkę za to, że lód był zimny.
Przyszedł Irlandczyk po wasze makaroniarskie pieniądze.
- Napijesz się? - Whisky z lemoniadą.
Poznaj Henry'ego.
Jak się masz?
Dziękuję.
Dopilnuj, żebyśmy mieli co pić.
Jimmy należał do najgroźniejszych facetów w mieście.
Pierwszy raz wsadzili go, kiedy miał 11 lat, zabijał, kiedy miał 16.
Zabijanie nie było dla niego problemem. To był interes.
Ale to, co naprawdę kochał robić, to kraść.
Naprawdę to lubił.
Jimmy to był taki facet, który w kinie trzymał stronę czarnych charakterów.
Dawaj portfel.
Może domyślasz się, kim my jesteśmy, ale my wiemy, kim ty jesteś.
Był najlepszy w przejmowaniu transportów...
alkoholu, papierosów, brzytew, krewetek i homarów.
Krewetki i homary były najlepsze.
Szybko schodziły.
Najczęściej to była łatwizna. Oddawali bez problemu.
Nazywano go Jimmy Dżentelmen.
Pomóż pani.
Kierowcy go uwielbiali. Dawali mu cynk...
o co lepszych dostawach. Oczywiście, każdy dostawał działkę.
Dziękuję. Wrócę po resztę.
Henry, chodź tutaj.
Poznaj Tommy'ego.
Będziecie pracować razem. Pomóż mu. Dalej.
Jimmy, masz coś dobrego?
A kiedy gliny napuściły na niego całą armię ludzi, co zrobił?
Wszedł z nimi w spółkę.
Zaskarżyłbym cię, ale nikt nie zareaguje.
- Co dla pana? - Dwa kartony Lucky Strike'ów.
- Proszę, Henry. - Dziękuję.
- Co potrzebujesz? - Jedną Pall Malli.
Co robisz?
- W porządku. - Kto tak mówi? Twoja matka?
Ile potrzebujecie?
- Skąd bierzesz papierosy? - Zabieramy go.
- W porządku. - Nie jest w porządku!
- Nie rozumiecie. - To ty nie rozumiesz. Sklep jest zamknięty.
- Zgarnęli Henry'ego. - Gdzie?
Koło fabryki.
Henry Hill. Pozew publiczny przeciwko Henry'emu Hillowi.
Numer sprawy: 704162.
Tak, wysoki sądzie. To ja.
Po prostu stań tutaj. Stój.
Zaczynamy.
Gratulacje.
Prezent z okazji uzyskania dyplomu.
- Dlaczego? Złapali mnie. - Zdarza się, ale dobrze się zachowałeś.
- Nic im nie powiedziałeś. - Myślałem, że będziesz wściekły.
Nie jestem wściekły. Jestem z ciebie dumny.
Zachowałeś się jak mężczyzna...
i nauczyłeś się dwóch najważniejszych rzeczy w życiu.
Spójrz na mnie.
Nigdy nie donosić na przyjaciół...
i trzymać buzię na kłódkę.
Oto on!
Straciłeś cnotę!
Gratulacje!
Lotnisko Idlewild 1963
Kiedy dorosłem, na lotnisku Idlewild przeładowywano...
rocznie towar wart 30 miliardów, a my staraliśmy się to wszystko ukraść.
Wychowywaliśmy się w pobliżu lotniska.
Należało do Pauliego. Mieliśmy przyjaciół i krewnych, którzy tam pracowali.
Informowali nas jaki towar przychodzi, a jaki wychodzi.
Jeśli jacyś przewoźnicy sprawiali nam kłopoty...
ludzie Pauliego w związkach grozili im strajkiem. Było wspaniale.
Opłacało się to bardziej niż nielegalne zakłady. Jimmy był szefem.
Kiedy potrzebowaliśmy pieniędzy, okradaliśmy lotnisko.
Dla nas było to lepsze niż Citibank.
Gdzie jest telefon?
Dwóch czarnuchów właśnie ukradło mi ciężarówkę. Nie uwierzysz, cholera.
Był Jimmy, Tommy...
i ja.
Był też Anthony Stabile.
Frankie Carbone.
I był też brat Mo Blacka, Tłusty Andy.
I jego ludzie, Frankie...
I Freddy Bez Nosa.
Był też Pete Morderca, brat Sally Balls.
Jeszcze Nickey Oko...
I Mikey Franzese.
Jimmy Dwa Razy, bo powtarzał wszystko dwa razy.
Pójdę po gazetę, pójdę po gazetę.
Co to jest? Futra? Potrzebuję garniturów, Henry, nie futer.
Garnitury będą w czwartek.
Ale jest środek lata. Co ja zrobię z futrami?
Nie chcesz futer? To je zabiorę.
Chcę. Powieszę je w chłodni, razem z mięsem.
Dla nas, każdy inny sposób życia to była głupota.
Według nas, porządniccy, którzy mieli gówniane prace za gówniane pieniądze...
jeździli metrem do roboty i martwili się o rachunki, byli martwi.
To byli frajerzy. Faceci bez jaj.
Jak czegoś chcieliśmy, to po prostu to braliśmy.
Jeśli ktoś protestował, dostawał takie lanie, że mu się odechciewało.
To była rutyna. Nawet się nad tym nie zastanawiałeś.
Frankie, do cholery, co 520...
ma wspólnego z 469?
520 nie jest nawet w pobliżu 469. O co tu chodzi?
To proste. Nie martw się o alarmy. Muszę tylko zdobyć klucze.
- Żadnych problemów? - Zajmę się tym.
- Powiedz mu, co mi mówiłeś. - Zbyt piękne, żeby było prawdziwe.
Niesamowita okazja z Air France. Przychodzą worki pieniędzy.
Amerykanie wymieniają dolary na franki, a Francuzi przysyłają je tutaj.
- Uspokój się. - To wspaniałe.
To jest kompletnie nie do wytropienia.
Jedyny problem to zdobyć klucze, ale mam już plan.
- Ja, Frenchy i ten obywatel. - Tak, on jest fantastyczny.
Jeśli się nie mylę, to może chodzić o pół bańki, gotówką.
Najlepszy moment to chyba weekend. Może w sobotę wieczorem.
W poniedziałek jest żydowskie święto. Nie zorientują się aż do wtorku. Świetnie.
Co że strażą?
Strażą?
Masz ją przed sobą. To żart. Ja mam nocną zmianę.
Wchodzisz, jakbyś wchodził po zagubiony bagaż.
- Wspaniale. - Nie będzie żadnego problemu.
- Dobra. - Wchodzimy w to.
Naprawdę śmieszna to była ta robota w banku w Secaucus.
Leżę w chwastach.
On mówi: "Co robisz?" A ja na to: "Odpoczywam".
"Tutaj?"
"To nie plaża ani park". "Odpoczywam!", mówię.
Zabiera mnie na posterunek i zaczyna wypytywać. O to, o tamto.
"Co nam powiesz?" Mówię: "Jak zwykle. Nic".
"Dlaczego miałbym ci mówić?" Cholera. A on: "Nie, dziś mi coś powiesz".
Ja mówię:"OK, idź, pieprz swoją matkę".
Widziałeś w gazecie, Anthony. Miałem łeb spuchnięty jak bania.
Przychodzę do siebie i kogo widzę?
Znowu tego kutasa. Mówi: "Co mi teraz powiesz?"
A ja: "Co ty tu robisz? Miałeś iść, pieprzyć swoją matkę".
Myślałem, że się zesra.
Kutasy. Chociaż raz chciałbym być wielkim facetem.
Śmieszne. Jesteś naprawdę zabawny.
Co przez to rozumiesz?
To zabawne. To dobra historia.
Jesteś zabawnym facetem.
Chodzi ci o to, jak mówię? Tak?
Po prostu, wiesz. Jesteś zabawny.
To, jak opowiadasz tę historię.
Dlaczego zabawny? Co jest w tym zabawnego?
- Tommy, źle zrozumiałeś. - Anthony...
To duży chłopiec. Wie, co powiedział. Co to znaczy, zabawny?
Po prostu. Jesteś zabawny.
Niech ja to zrozumiem.
Może mam trochę świra.
Ale zabawny jak? Zabawny jak klown? Bawię cię?
Rozśmieszam cię? Jestem tu, do cholery, żeby cię bawić?
Co rozumiesz przez"zabawny"? Dlaczego jestem zabawny?
Wiesz, jak opowiadasz tę historię.
Nie wiem. Ty to powiedziałeś, że jestem zabawny.
Dlaczego jestem zabawny? Co jest we mnie takiego zabawnego?
Powiedz mi, co cię tak bawi?
Jaja sobie robisz, Tommy.
Sukinsyn! Prawie go nabrałem!
Ty jąkający się kutasie, ty!
Frankie, czy on się trząsł?
Czasem się nad tobą zastanawiam, Henry. Czy nie wypaplasz na przesłuchaniu!
O co ci chodzi? Przecież już mnie raz zgarnęli.
Przyczepił się jak rzep. Czego chcesz?
Ten facet nie chciał ci podać rachunku.
Możesz się tym zająć?
Nie ma problemu. Niech położy na stoliku.
Chcę z tobą porozmawiać.
Nie chodzi tylko o to. Jesteś mi winien siedem tysięcy.
Siedem tysięcy to niemało forsy. Nie chcę być niegrzeczny...
To dobrze, że nie chcesz być niegrzeczny, Sonny.
Tak mnie zawstydzić przy kumplach, jakbym nie płacił długów.
Jesteś dupkiem. Wiesz, ile wydajemy w tym pieprzonym...
- Nie bądź taki. - Jaki?
Widzieliście tego fiuta?
Myślicie, że to zabawne?
Na co się, cholera, gapisz? Ty idioto!
Nie chcesz podać rachunku?
Widzieliście tego fiuta?
To ty powinieneś to robić.
Jesteś zabawnym facetem.
Dość tego, Henry!
Chcecie się pośmiać? On chciał, żebym trzymał do chrztu jego dziecko.
Zażyczyłem sobie 7000 dolarów.
Naprawdę jesteś zabawnym facetem.
Martwię się. Dochodzi do mnie wiele złych wiadomości.
Traktuje mnie jak jakiegoś cholernego pedała.
Muszę ciągle wiać przed tym facetem.
To nie jest w porządku. Nie mogę ciągle uciekać.
Rozmawiałem z nimi milion razy. Nie słuchają.
Jak mu powiesz, przestanie. Dojdzie do tego, że uznają mnie za zaginionego.
Znajdą mnie w samochodzie, gdzieś w polu.
Znasz Tommy'ego od dziecka.
Ten sukinsyn to bandyta.
Kiedy wychodzę rano z domu, oglądam się za siebie.
Tak nie można żyć. Nie mogę się ciągle wymykać.
- Powiedz, co mam zrobić, to zrobię. - Co ja mogę zrobić?
Gdybym mógł coś zrobić, to bym zrobił. Chciałbym ci pomóc.
Powiedz mu, o czym rozmawialiśmy.
Mógłbyś się przyłączyć do tego interesu. To byłoby rozwiązanie.
O czym ty mówisz?
Masz na myśli restaurację?
To dobra knajpa.
Byłeś tu setki razy.
Jeśli Tommy to przejmie, to będzie tak, jakby dać chłopu zegarek.
Nie chcę nikogo obrażać, ale tak to wygląda.
Błagam cię. Co mam powiedzieć?
Co mam zrobić? Czego on ode mnie chce?
Nie znam się na prowadzeniu restauracji.
Umiem tylko zamówić jedzenie.
Wystarczy. Będziesz miał gdzie posiedzieć.
Kucharz jest świetny. Dobre występy. Dużo dziwek.
Czego ode mnie chcesz?
Tommy to nic dobrego. Co mam zrobić? Zastrzelić go?
To nie byłby taki zły pomysł.
Przepraszam, nie miałem tego na myśli. Po prostu, boję się go.
Potrzebuję pomocy. Pomóż mi, proszę.
Znasz się na prowadzeniu restauracji?
Wie wszystko. Spędza tam cały czas.
Jeszcze trochę, a zamieni się w stołek barowy.
Chcesz, żebym wszedł z tobą w spółkę?
To mi proponujesz?
O tym właśnie mówię. Paulie, proszę.
To nie w porządku.
Nie rozumiesz.
Ty prowadzisz knajpę. Może spróbuję ci pomóc.
Niech cię Bóg błogosławi, Paulie. Zawsze mogłem na ciebie liczyć.
I tak Paulie został jego wspólnikiem. Jak ma kłopot, idzie do Pauliego.
Kłopot z rachunkiem, idzie do Pauliego.
Kłopoty z glinami, dostawcami, Tommym...
wzywa Pauliego. Ale teraz musi Pauliemu płacić...
co tydzień, bez względu na wszystko.
"Interes nie idzie? Twoja broszka, płać. Pożar? Twoja broszka, płać".
"Piorun strzelił w knajpę? Twoja broszka, płać".
Pauli również na wszystko sobie pozwalał. Na przykład brał kredyty na restaurację.
Dlaczego nie? I tak nikt ich nie spłaci.
Dostawy od frontu sprzedawał od tyłu za pół ceny.
Brał alkohol za 200 dolarów i sprzedawał za 100.
To bez znaczenia. I tak wszystko się opłacało.
W końcu, gdy nic nie zostanie...
kiedy nie można już nic pożyczyć z banku...
puszczasz wszystko z dymem. Zapalasz zapałkę.
Pomóc ci?
Wyglądasz jakbyś ubierał choinkę.
Ona jest z Five Towns.
Kto?
Ta Żydówka. Diane.
Od miesiąca próbuję ją przelecieć. Nie chce się spotkać ze mną sama.
- Nie. - Nie, co?
Nie, co? Ktoś cię o coś pytał?
Poczekaj, aż ci powiem, co mam do powiedzenia.
W porządku, co?
Nie spotyka się z Włochami. Jest uprzedzona.
Nie do wiary, prawda? W dzisiejszych czasach? Do czego ten świat zmierza?
Nie mogę w to uwierzyć. Żydowska dziewczyna uprzedzona do Włochów.
Nie umówi się bez przyjaciółki. Spotkajmy się razem.
Widzisz? Wiedziałem.
Co w tym złego, do cholery?
- Kiedy? - Jutro wieczorem.
Jestem umówiony z Tuddym.
Spotkasz się z Tuddym. Przyjdź wcześniej i wyjdziesz.
- Dlaczego zawsze to robisz? - Nie wciskaj mi gówna.
O co cię prosiłem? O przysługę. Ciągle coś dla ciebie robię.
Próbuję przelecieć tę panienkę. Pomóż mi.
Nie rozumiem cię. Ona jest piękna!
Jej rodzina mieszka w Five Towns. Ci Żydzi mają pieniądze.
Może jej rodzina ma pół dzielnicy. Nieźle by ci się trafiło.
Twoje cholerne gadanie!
Byłem umówiony z Tuddym o 11:00, a co robię? Pomagam Tommy'emu.
Najadłaś się?
To było pyszne. Ale muszę uważać na linię.
Pozwól, że ja się tym zajmę.
Nie mogłem się doczekać końca. Zamówiłem deser, jak oni byli przy drugim.
Kiedy pili kawę, poprosiłem o rachunek.
Napij się kawy. Obudzisz się.
Joe, podasz rachunek?
Co robisz?
- Muszę iść. - Dopiero przyszliśmy.
Jestem umówiony.
Wyjdziemy razem.
Nie będziemy wychodzić jak banda włóczęgów, pojedynczo.
Nie mogłam go znieść.
Był obrzydliwy. Nie mógł usiedzieć spokojnie.
Mógłbyś przestać? To mnie denerwuje.
Dobre? Może wolisz wino koszerne, ale to by dziwnie wyglądało na moim stole.
- Gotowi? - Rozchmurz się.
Dopiero przyszliśmy. Co ty robisz?
Ledwo wyszliśmy, wepchnął mnie do samochodu...
a potem wyciągał. To było żałosne.
Diane i Tommy kazali nam przyrzec, że spotkamy się z nimi w następny piątek.
Zgodziliśmy się.
Ale kiedy nadszedł piątek, Henry wystawił mnie do wiatru.
Czuję się okropnie. Nie wiem, gdzie on jest.
Naprawdę mu się podobałaś. Cały czas o niej mówił.
Zamiast spotkania w dwie pary, stworzyliśmy tercet.
Powinien był zadzwonić. Mam nadzieję, że to nic poważnego.
Ale poprosiłam Tommy'ego, żebyśmy go poszukali.
Tommy, o co chodzi, do cholery?
Masz jaja, żeby mnie wystawić.
Jeszcze mi się to nie zdarzyło.
Myślisz, że kim jesteś, Frankiem Vallim, czy nie wiadomo kim?
Zapomniałem. Myślałem, że to w przyszłym tygodniu.
Nie, to ten piątek i sam się zgodziłeś. Jesteś kłamcą.
Możemy o tym porozmawiać.
Porozmawiać, po tym, co zrobiłeś?
Zapomnij.
Myślałem, ze mnie wystawisz do wiatru. Wydawałaś się znudzona.
Pozwól mi to wynagrodzić.
Pomyślę o tym.
Pamiętam, jak krzyczała na ulicy i to krzyczała naprawdę głośno.
- Ale wyglądała wspaniale. - Pomyślę o tym.
Ale będzie cię to kosztowało, Hill. Drogo.
Miała piękne oczy, jak Liz Taylor.
Cześć, Henry.
- Gotowa? - Tak.
Chodźmy.
- Poczekaj chwilę. - O co chodzi?
Musisz zakryć ten krzyżyk. Jak moja mama zobaczy...
Mamo.
Poznaj mojego przyjaciela, Henry'ego Hilla.
Moja córka mówiła, że jest pan w połowie Żydem.
To ta dobra połowa.
Do zobaczenia później.
Zostawiasz samochód?
On go popilnuje.
To prostsze niż szukać parkingu.
I o wiele szybsze.
Wolę iść tędy. Lepiej niż czekać w kolejce.
Ja się masz? Jak leci? Bardzo proszę.
- Jak się masz, Gino? - Dobrze. Co u ciebie?
Zawsze jak przychodzę, jesteście tu. Nie pracujecie?
Henry, miło cię widzieć. Jak się masz?
Anthony, tam z przodu.
Jak będziesz czegoś potrzebował, daj mi znać.
Tony, dziękuję bardzo. Jestem wdzięczny.
Dałeś każdemu 20 dolarów.
Henry, to od pana Tony'ego, siedzi tam.
- Gdzie? - Tam.
Dziękuję, Tony.
- Gdzie pracujesz? - Co?
- Gdzie pracujesz? - Na budowie.
Nie masz rąk kogoś, kto pracuje na budowie.
Jestem działaczem związkowym.
Panie i panowie...
Copacabana ma zaszczyt przedstawić króla dowcipu...
Henry'ego Youngmana.
Jak się macie? Bardzo się cieszę, że tu jestem. Porozmawiajmy o mojej żonie.
Wywożę ją gdzie się da, a ona zawsze odnajduje drogę do domu.
Pytam: "Dokąd chcesz pojechać na naszą rocznicę?"
A ona: "Gdzieś, gdzie nigdy nie byłam".
Ja na to: "To może do kuchni?"
Mamy tu doktora Wellslera.
Dał choremu pół roku życia. Ten nie mógł zapłacić.
To dał mu Jeszcze pół roku.
Kocham was wszystkich.
NIEZATRUDNIONYM WSTĘP WZBRONIONY
Skok na Air France ustawił mnie.
Wyszliśmy z 420 000 dolarów, nie oddawszy jednego strzału.
I zrobiliśmy to, co należało. Daliśmy Pauliemu działkę.
Sześćdziesiąt tysięcy.
To będzie udane lato.
Jestem z ciebie dumny. To dużo pieniędzy dla takiego dzieciaka, jak ty.
Jak ktoś cię zapyta skąd je masz, to mów, że wygrałeś w kości, w Vegas.
Rachunek, proszę pana.
Nie. Tu trzeba tylko podpisać.
Mam dać napiwek?
- Jak się masz? - Dobrze. A ty?
- Henry, to jest Bruce. - Miło cię poznać.
Zobaczymy się później.
Znasz go?
Tak.
Mieszka po drugiej stronie ulicy.
"Czerwone róże są
"A fioletowe bzy
"Cukier ma słodki smak
"Lecz słodsza jesteś ty"
Jednego wieczoru Bobby Vinton przysłał nam szampana. Był znakomity.
Nie widziałem w tym nic dziwnego.
Takie znajomości u chłopaka, który ma 21lat.
Podniecał mnie.
Był naprawdę miły. Wszystkim mnie przedstawiał.
Każdy starał się być dla niego miły.
Wiedział, jak z nimi postępować.
Nie kupuj peruki, która spada w nieodpowiedniej chwili.
Peruki Morriego nie spadają!
Nawet pod wodą.
Pamiętaj, peruki Morriego są sprawdzone w huraganowym wietrze.
Nie myśl o pieniądzach. Możesz sobie pozwolić na perukę Morriego.
Zadzwoń!
Przyjdź na przymiarkę.
Morrie, Jimmy czeka. Spóźniasz się z zapłatą.
Byłem dla ciebie dobry.
Ale dzieje się tu coś dziwnego.
Jimmy przesadza.
Postaw osiem do pięciu na Cleveland.
Nigdy nie musiałem płacić takiej lichwy.
Co ja jestem, frajer?
Pożyczyłeś od niego pieniądze. Teraz oddaj.
Nie zgodziłem się na trzy procent.
Co masz zamiar zrobić? Walczyć z Jimmym Conwayem?
Chce swoich pieniędzy. Daj mu je i pójdziemy.
Pieprzę go!
Pieprzę go w ucho! I w drugie ucho!
Czy kiedyś mu się naraziłem?
Mogłem go zakablować milion razy.
Nie wzywaj glin. Oszalałeś.
Dostałeś pieniądze na reklamę!
Gdzie jest mój cholerny szmal?
Jimmy, on ci zapłaci.
Cholera, zabiję cię! Oddaj pieniądze, sukinsynu!
Płać!
Zapłaci, on zapłaci.
Zakład Morriego. Kto mówi? Jest tutaj. Jimmy, przykro mi.
Powinno ci być. Niech to się nie powtórzy. Dawaj mi te cholerne pieniądze.
Słyszysz? Dawaj pieniądze.
Dam ci... Dostaniesz je. Dostaniesz, wierz mi.
Karen, mów wolniej.
Gdzie? Czekaj tam. Nie ruszaj się.
To Karen.
Co się stało?
Co się stało? Nic ci nie jest?
Kto to zrobił?
Ten facet z naprzeciwka, którego znam od dziecka.
Zaczął mnie dotykać. Złapał mnie.
Powiedziałam, żeby przestał. Nie przestał.
Uderzyłam go. I wtedy się wściekł.
Wypchnął mnie z samochodu.
Na pewno nic ci się nie stało?
Idź do domu i ogarnij się.
Czego chcesz, dupku?
Przysięgam na moją matkę, jeśli ją dotkniesz Jeszcze raz, zabiję cię.
Nie strzelaj.
Schowaj to. Wszystko w porządku?
Wiem, że niektóre kobiety...
zostawiłyby natychmiast faceta, który...
daje im pistolet do schowania. Ale ja tego nie zrobiłam.
Muszę przyznać, ze mnie to podnieciło.
Dlaczego nie zrobisz tak jak Henry? Znalazł sobie miłą dziewczynę.
Ustatkował się, ożenił.
Wkrótce będzie miał miłą rodzinkę.
A ty ciągle skaczesz od jednej dziewczyny do drugiej.
Było tak, jakby miał dwie rodziny.
Kiedy po raz pierwszy poznałam ich wszystkich, to było czyste szaleństwo.
Paulie i jego bracia mieli mnóstwo synów i bratanków.
Prawie wszyscy mieli na imię Peter albo Paul.
Trudno było w to uwierzyć.
Poznaj Pauliego juniora, mojego bratanka. A to jest Petey.
Musiało być tam że dwa tuziny Peterów i Paulów...
To jest Marie.
...a ich żony miały wszystkie na imię Marie.
Wygląda na Włoszkę.
I wszystkie ich córki miały na imię Marie.
A to jest Pete. To znaczy, Paulie. Sam się w tym gubię.
Zanim zdążyłam wszystkich poznać, miałam wrażenie, że jestem pijana.
Paulie, nie powinieneś.
Witamy w rodzinie.
Obiad w niedzielę?
Tak pięknie. Chce mi się płakać.
A tu coś na dobry początek.
- Torba. - Jaka torba?
Torba z kopertami, wszystkie pieniądze.
Nie martw się. Tutaj nikt jej nie ukradnie.
Nie dzwonił?
- Jest z przyjaciółmi. - Co to za człowiek, co nawet nie zadzwoni?
Jest dorosły. Nie musi dzwonić co pięć minut.
Jakby był dorosły, to by kupił mieszkanie.
Nie zaczynaj. Mamo, to ty chciałaś, żebyśmy tu mieszkali.
Mieszkacie tu od miesiąca i wiem, że on czasem nie wraca na noc.
Co to za ludzie?
- Co mam, według ciebie, zrobić? - Co możesz zrobić?
On nie jest Żydem. Czy ty wiedziałaś kim oni są?
Twój ojciec zawsze dzwonił, kiedy miał nie wrócić na noc.
Ojciec nigdy nie wychodził, Mamo! Nie wtrącaj się!
Nie wiesz, co ja czuję!
Co czujesz? Nie wiesz ani gdzie jest, ani z kim!
Jest że swoimi przyjaciółmi! Tato!
Zostaw go. Dość się wycierpiał.
Od sześciu tygodni nie może normalnie jeść.
Gdzie byłeś? Dlaczego nie zadzwoniłeś?
Martwiliśmy się! Żonaty mężczyzna wraca na noc do domu.
Normalni ludzie tak się nie zachowują!
O co ci chodzi?
Nie jesteś normalny. Ona ma rację! Co z tobą jest?
Co z ciebie za człowiek? Jaki masz problem?
Kim oni są?
Nasi mężowie nie pracowali jak normalni ludzie.
Ale pierwszy raz zdałam sobie sprawę z różnicy...
kiedy Mickey wydała babskie przyjęcie.
- Karen, skąd jesteś? - Z Lawrence.
Na Long Island? Ładne miejsce.
Ja jestem z Miami. Byłaś tam kiedyś?
Jest OK, tylko tak, jakbyś umarła i obudziła się w żydowskim niebie.
Nie skub.
Miałabym ochotę dać mu w twarz.
Temu rudemu?
Wszędzie wsadzał swoje łapy.
To mu mówię: "Ręce przy sobie albo ci je poobcinam".
Ona by to zrobiła.
Ma szczęście. Niech tylko wspomnę o tym Vinniemu...
Nie możesz mu wspomnieć. Vinnie by go zabił.
Vinnie zabije tego gnojka i wsadzą go do pudła na resztę życia.
Jak mówimy o kłopotach. Co się dzieje z dzieckiem Jeannie?
Wdał się w kłótnię. Grali o 10 dolarów. Wyciągnął pistolet.
Pistolet wystrzelił. Jakiś dzieciak zginął. Jak się dowiedziała o tym babcia...
dostała ataku serca i umarła.
Teraz Jeannie ma męża i syna w więzieniu, a matkę w kostnicy.
- Jeannie pije. - Może jest przygnębiona.
Daj spokój. To pijaczka.
Jak coś się złego stanie, to robi się z takich świętych.
Miały niezdrowe cery i za dużo makijażu. Nie wyglądały dobrze.
Wydawały się przybite. A ciuchy...
miały źle dobrane i tanie.
Jekieś kombinezony i dzianiny.
Spędza całe życie w szlafroku.
Ta kobieta to nie anioł, wierzcie mi.
Rozmawiały o swoich niedobrych dzieciach...
i o tym jak biły je kijem od szczotki i pasem.
A dzieci i tak nie słuchały.
Kiedy Henry po mnie przyjechał, było mi słabo.
Nie wiem, czy potrafię tak żyć.
Niech Bóg broni, co by się stało gdybyś poszedł do więzienia?
Mickey mówiła, że mąż Jeannie...
Czy wiesz dlaczego mąż Jeannie jest w pudle?
Bo chciał od niej uciec.
Coś ci powiem. Nikt nie idzie do więzienia, jeśli tego nie chce.
Chyba, że sam da się złapać.
Oni nie są zorganizowani. A ja wiem, co robię.
Wiesz, kto idzie siedzieć? Czarnuchy. Wiesz, dlaczego ich łapią?
Bo zasypiają w samochodzie, którym uciekają.
Daj spokój, nie martw się, kochanie. Chodź.
Po jakimś czasie zaczęło mi się to wydawać normalne.
To wszystko nie wyglądało na przestępstwo.
Henry miał po prostu taką pracę.
On i jego koledzy robili pieniądze na nielegalnych interesach, a inni...
siedzieli na tyłkach i czekali na zasiłki.
Nasi mężowie nie byli neurochirurgami, tylko prostymi facetami.
To był jedyny sposób, żeby mogli więcej zarabiać.
Gdzie jest sejf, ty dupku?
Nie ruszaj się, cholera!
- Do zobaczenia w knajpie. - Jadę z przodu.
Widziałeś, jak oddał bez szemrania?
Wracamy i dzielimy się łupem.
Wszyscy się dobrze znaliśmy.
Nigdy nie pojawiał się nikt z zewnątrz. Absolutnie nigdy.
Trzymaliśmy się zawsze razem i wszystko wydawało się normalne.
Policja.
Ja jestem detektyw Deacy. A to detektyw Silvestri. Mamy nakaz rewizji.
Proszę to przeczytać i podpisać.
Gdziekolwiek?
Musimy przeszukać wszystko.
Napijecie się panowie kawy?
Nie teraz, dziękujemy.
- Ostrożnie. - Musimy zrobić, co do nas należy.
Zawsze były jakieś szykany.
Chcieli porozmawiać z Henrym o tym czy o tamtym.
Kazali podpisywać jakieś wezwania czy nakazy.
Ale przede wszystkim chcieli pieniędzy.
Parę dolarów wyciszało sprawę bez względu na to, co znaleźli.
Zawsze proponowałam im kawę. Niektóre żony, jak Mickey Conway...
przeklinały ich i spluwały na podłogę.
Na swoją własną podłogę! Według mnie było to bez sensu.
Lepiej było być grzecznym i zadzwonić po adwokata.
"Najlepsze życzenia urodzinowe"
Zawsze robiliśmy wszystko razem, Zawsze z tymi samymi ludźmi.
Rocznice, chrzciny. Odwiedzaliśmy się nawzajem w tym samym gronie.
Kobiety grały w karty.
Kiedy rodziły się dzieci, Mickey i Jimmy byli zawsze pierwsi w szpitalu.
Jak jechaliśmy na wakacje na Wyspy albo do Vegas...
jechaliśmy razem.
Nikt obcy nie był dopuszczany. Przyzwyczaiłam się do tego.
Zaczęłam być dumna, że mój mąż nadstawia karku...
żeby zapewnić nam lepsze życie.
Poprosiłam już Mamę, żeby przypilnowała dzieci jutro wieczorem.
- Nie mogę. - Dlaczego?
Po prostu nie mogę. Mam coś do załatwienia.
Ale ona może tylko jutro.
- Kochanie, proszę. - Nie mogę. Co mam zrobić?
- Muszę już iść. - Poczekaj chwilę.
Potrzebuję pieniędzy na zakupy.
Ile?
Tyle.
Tyle. Daj mi buzi.
Do zobaczenia później.
No dobrze.
"Zawsze marzyłam, że zjawi się chłopiec, którego pokocham"
"Będzie wysoki, przystojny i bogaty".
11 czerwca 1970 Queens, Nowy Jork
Witaj w domu, Batts.
Cześć, jak się macie?
Siadaj, napij się. Przynieś nam coś do picia.
Przynieś drinki tym irlandzkim twardzielom.
Tu jest tylko jeden Irlandczyk.
Uczcijmy to.
- Miłego dnia. - Dobrze być w domu.
To mój przyjaciel Jimmy.
Henry. To jego knajpa. To jest Lisa.
Tommy. Cały wystrojony.
Ale wyrosłeś.
Zapomniałem, że wydajesz przyjęcie na jego cześć.
Chodź tutaj.
Przywitam się. Jak się masz, Billy?
Nie widziałem cię od sześciu lat.
Chryste, wyglądasz wspaniale.
Uważaj na garnitur.
Ty mały fiucie. Znam cię od dziecka.
- Nie zadzieraj nosa. - Nie wkurzaj mnie.
Jakbym chciał cię wkurzyć, powiedziałbym: "Gdzie masz pastę do butów?"
Ten dzieciak był świetny.
Nazywałem go"Tommy Błysk".
Czyścił buty tak, że błyszczały jak pieprzone lustra. Wybaczcie wyrażenie.
Był najlepszy. Zarabiał mnóstwo szmalu.
Już nie czyszczę.
Już nie czyszczę butów.
Długo cię nie było. Nie powiedzieli ci.
Nie czyszczę już butów.
Uspokój się. O co ci chodzi? Chciałem się tylko z tobą podroczyć.
Tylko żartuję.
Nie jestem tego pewny. Jest tu sporo ludzi.
Tylko żartuję. Przecież jest impreza.
Nie widziałem cię od tak dawna, a ty się dowalasz.
Przykro mi. Nie chciałem cię obrazić.
Mnie też przykro.
No to skocz do domu po pastę do butów.
Pieprzony fiucie.
Cholerny gnojku.
No chodź, chodź.
Wkupił się do mafii! Zgrywa się na twardziela.
Wkupiłeś się, cholera!
- Nie denerwuj się. - Ty sukinsynu!
Zatrzymajcie tego sukinsyna! Zatrzymajcie go!
No chodź, jak jesteś taki odważny.
Wybacz. Tommy jest trochę wstawiony. Nie chciał cię obrazić.
Nie chciał mnie obrazić? Chyba żartujesz.
Trzeba go nauczyć dobrych manier. Co wolno, to wolno.
- Rozumiesz co mówię? - W porządku.
Obejmujemy się, całujemy, a potem ten świruje.
Obraziłeś go trochę. Nie zachowałeś się w porządku.
- Nieprawda. - Trochę go obraziłeś.
- Nikogo nie obraziłem. Nalej wszystkim. - OK.
Napijmy się. Na koszt firmy.
Nie, ja stawiam.
Firma stawia.
W pudle takim gówniarzom nie popuszczałem.
Nie pozwolę, żeby zepsuł mi przyjęcie.
Nie było cię sześć lat. Wiele się zmieniło.
Odsiedziałem, co moje, Jimmy.
Wracam do domu i chcę dostać, co mi się należy. Mam rodzinę do wykarmienia.
- Dostaniesz. - Rozumiesz?
Zamknij drzwi!
Strzelę mu w ten pieprzony ryj!
Rozwalę go.
Ten pieprzony dupek zniszczył mi buty.
Jego ludzie będą go szukać.
Niedobrze. Co z nim zrobimy? Nie możemy go zostawić na ulicy.
Znam jedno miejsce na północy stanu, gdzie nigdy go nie znajdą. Obrusy.
Nie chciałem ci pobrudzić podłogi.
Idź, otwórz bagażnik.
Weźmiemy łopatę z domu mojej matki.
Tu gdzieś powinna być łopata. Cicho, nie chcę jej obudzić.
Kogo ja widzę.
Co się stało?
Przejechałem coś na drodze. Jimmy ci opowie.
Co mu się stało?
Tak dawno cię nie widziałam. Co mu się stało?
Ciebie też. Jak się masz?
Dlaczego pani Jeszcze nie śpi?
On przyszedł. Ty przyszedłeś. Tak się cieszę, że go widzę.
Wejdźcie. Rozgośćcie się. Zrobię wam coś do jedzenia.
- Proszę iść spać. My idziemy. - Nie mogę, kiedy on tu przyszedł.
Nie widziałam go tak dawno. Chcę z nim pogadać.
Wejdźcie.
To jest ciężkie, jak ołów.
Powiedz, co się z tobą działo? Tak dawno cię nie widziałam.
Nie dzwoniłeś. Gdzie byłeś?
Pracowałem nocami.
A dziś zasiedzieliśmy się do późna.
Byliśmy za miastem i przejechaliśmy jelenia.
To stąd ta krew. Jimmy ci mówił.
To mi przypomniało, potrzebny mi ten nóż. Biorę go, dobrze? Na trochę.
Biedaczek.
Przejechaliśmy jelenia i jego łapa... Jak się to nazywa?
Łapa.
- Kopyto. - Wbiło się w chłodnicę.
Muszę je odciąć.
Mamo, to byłby grzech tak go zostawić.
Oddam nóż.
Wyśmienite.
Czemu nie poszukasz sobie jakiejś miłej dziewczyny?
Robię to prawie każdego wieczoru.
Ale znajdź sobie kogoś i ustatkuj się.
Robię to co wieczór. Potem jestem wolny. Kocham cię! Chcę być z tobą.
Ustatkuj się.
Jak się ma twój przyjaciel, Henry? Co ci jest?
Co ci jest? Nic nie mówisz.
Pogadaj. Dlaczego siedzisz tak cicho?
Prawie nic nie jesz, nie odzywasz się.
- Słucham. - Coś nie tak?
Kiedy byliśmy dziećmi, odwiedzali nas różni znajomi.
Był taki jeden facet. Nigdy nic nie mówił. Siedział tylko przez cały wieczór.
Mówią do niego:"O co chodzi? Dlaczego nic nie mówisz?"
A on: "Co mam mówić, że żona mnie zdradza?"
A ona na to: "Zamknij się! Zawsze tyle gadasz!"
Ale po włosku to brzmi o wiele lepiej.
- Cornuto contento. - Właśnie tak.
To znaczy, że nie przeszkadza mu bycie rogaczem.
Nie obchodzi go, kto o tym wie.
Czy Tommy mówił ci o moim obrazie?
Popatrzcie.
Piękny.
Jeden pies patrzy w jedną stronę, drugi w drugą.
Jeden na wschód, drugi na zachód.
A on mówi: "Czego ode mnie chcecie?" Ten facet ma piękną, siwą czuprynę.
Piękny. Pies tak samo.
Wygląda jak ktoś, kogo znamy.
Bez brody. To on.
To on.
Cholera, co to jest?
Dla większości z nich zabijanie nie było problemem.
Zabijanie było sposobem, żeby nikt nie podskakiwał.
Jak podskoczyłeś, zabijali cię. Wszyscy znali zasady.
Czasem nie trzeba było podskoczyć, żeby cię ukatrupili.
Weszło to w zwyczaj. Kłócili się o byle co.
Zanim się połapałeś, już ktoś nie żył.
Strzelali do siebie nawzajem przez cały czas.
Strzelanie do ludzi było normalną sprawą. Zadnych ceregieli.
Mieliśmy poważny problem z Billym Battsem.
To była delikatna sprawa. Tommy zabił faceta z mafii.
Batts należał do rodziny Gambino i był nietykalny.
Żeby załatwić takiego faceta, trzeba było mieć dobry powód.
Potrzebna była zgoda...
jak nie, to byłeś następny w kolejce.
Sobota wieczór była dla żon, ale...
w piątek spotykaliśmy się w Copacabanie z przyjaciółkami.
Widzieliśmy Sammy'ego Davisa juniora. Musicie to zobaczyć. Jest świetny.
Doskonale parodiuje ludzi.
Nie do wiary. Można zrozumieć, dlaczego biała dziewczyna się w nim zakochała.
Co?
Ja nie. Ale można to zrozumieć. Na przykład ta Szwedka.
Uważasz, że to w porządku.
Nie denerwuj się.
Nie zamierzam całować Nat King Cole'a.
Nie chodzi mi o mnie.
Ale, rozumiesz, on ma osobowość.
"Osobowość"?
Ma talent. Rozumiem cię.
Ale uważaj na to, co mówisz. Ludzie mogą odnieść błędne wrażenie.
Powiedziałam tylko, że ma talent.
Daj już temu spokój.
Ma talent. Zostańmy przy tym.
"Udawaj, że jej nie widzisz, kochanie"
"Chociaż zmierza"
"W naszą stronę"
"Udawaj, że jej nie widzisz"
"Kochanie"
"Uśmiechnij się i udawaj"
"Że jesteś szczęśliwa"
"Za późno na ucieczkę"
"Kochanie"
"Zaciśnij zęby, jeśli łzy"
"Zaczną płynąć"
"Nie patrz jej w oczy"
"Udawaj, że jej nie kochasz"
"Udawaj, że jej nie widzisz"
"W ogóle"
Nie? Nawet wujka Pauliego?
Słyszałeś coś o tej sprawie?
O tej z Brooklynu?
O tym facecie z miasta.
Tym, który mieszkał tam, gdzie Christie?
Tym, który zniknął, ktoś go załatwił.
Wiesz o kogo chodzi?
Nazywał się Batts.
Jego ludzie szukają go i doprowadzają wszystkich do szału.
Nikt nie wie, co się stało.
Był w knajpie tego wieczoru, a potem zniknął.
Miej oczy otwarte. Męczą mnie o to.
OK, wszyscy do stołu.
Chcę moich pieniędzy.
Chcę moich pieniędzy. Jest mi winien.
Pamiętasz tę sprawę na północy stanu?
- Paulie mnie o to pytał. - Musimy go przenieść.
Właśnie sprzedali ten teren na budowę osiedla.
- To już sześć miesięcy. - Musimy go natychmiast przenieść.
Henry, pospiesz się. Mama smaży dla nas paprykę i kiełbaski.
- O tutaj jest ręka. - Bardzo śmieszne.
Tutaj noga.
A tu skrzydełko.
Co wolisz, nóżkę czy skrzydełko? Czy jak zwykle serca i płuca?
Och, to okropne.
Co się stało z samochodem?
Przejechałem skunksa, w porządku?
Idź z mamą.
To jest obrzydliwe, Henry.
Wynająłem dla Janice mieszkanie.
Dzięki temu mogłem z nią spędzać kilka nocy w tygodniu.
Moja nowa lampa.
Karen wychowywała dzieci. Nigdy o nic nie pytała.
Wszystkie meble od Maurice'a Valencii.
Wyglądają jak od Romy.
To wszystko jedwab. Z Syjamu.
Chodźcie zobaczyć sypialnię.
- Tommy, weźmiesz go? - Zjem tego pieprzonego pieska na kolację.
Podoba wam się ta kryształowa kula?
Tu właśnie spędzamy większość czasu.
Podoba mi się ten deseń w kwiaty.
Francuskie.
Bawiliśmy się z Janice tak dobrze, że zaczęła nawalać w pracy.
Musiałem pogadać z jej szefem.
Janice może robić to, na co ma ochotę!
Zrozumiałeś?
Spróbuj tylko. Jeszcze raz rzuć słuchawką i będziesz miał do czynienia ze mną.
Zostaw ją.
Zwierzę.
Pająk, po drodze przynieś mi whisky z wodą.
- Jedliście już? - Umieram z głodu.
- A ja tak zagram. - Tak zagrasz?
Czy ja się jąkam? Tak zagram.
Co ja jestem? Fatamorgana?
Gdzie jest mój drink, do cholery?
- Chciałeś drinka? - Prosiłem, żebyś mi przyniósł.
Powiedziałeś: "U mnie w porządku, Pająk".
Czy ja jestem na liście"mam cię w nosie"?
Nie, słyszałem jak ktoś mówił: "Pająk".
- Myślałem, że to Henry. - Jesteś jąkającym się fiutem.
Powiedziałeś: "U mnie w porządku, Pająk".
U ciebie nie w porządku.
Nie, powiedziałeś, że u ciebie w porządku.
U mnie w porządku. U ciebie nie, ty fiucie.
Cały wieczór tak mnie traktujesz.
Chce drinka? To mu przyniosę.
Przynieś mi tego pieprzonego drinka! Ruszaj się, fiucie!
Chodzisz jak mucha w smole.
Innych obsługujesz w podskokach.
Poskaczesz dla mnie. Zatańczysz z tym drinkiem.
Jak się nazywa ten film z Bogartem?
- Ten, gdzie grał kowboja. - Oklahoma Kid.
Oklahoma Kid. Shane? Oklahoma Kid to ja.
Pieprzony bezmózgowiec. Tańcz!
O tak, sukinsynu!
Zaganiaj bydło.
Teraz się rusza.
Postrzeliłeś go w stopę.
Nic mu nie jest. Ma postrzeloną nogę. Nic wielkiego.
Przynieś ręcznik.
Miła partyjka.
Zabierzcie go do Bena Caseya. Czołgaj się tak jak się czołgałeś po drinki.
Zabierzcie go do lekarza, tego na końcu ulicy.
Mam potrzaskane kości.
Nie denerwuj mnie.
Nie rób z tego sprawy, Pająk!
Chcecie, żebym się tym przejął?
To był wypadek.
Nędzny komediant.
- Wchodzisz? - Wchodzę.
- Osiemset. - Osiemset?
Nie byłeś w domu przez dwa tygodnie! Nigdzie nie pójdziesz!
Dorośnij wreszcie! Właśnie, że wyjdę!
Nie masz kluczyków.
Zwariowałaś? O co ci chodzi?
Tak! Coś się dzieje!
- Przestań. Dosyć tego! Przestań! - Nie!
Patrzę na ciebie i wiem, że kłamiesz!
- Wynoś się! - Zamknij się!
Wynoś się z mojego życia!
Poprzestawiało ci się w głowie. Wymyśliłaś sobie coś.
- Ty zawszony sukinsynu! - Masz problem.
Idź do swoich dziwek. Do tego tylko się nadajesz!
Wynoś się z mojego życia. Mam cię dość!
Pająk, co się tak spieszysz?
Dziękuję.
Pająk, ten bandaż jest większy od twojej głowy.
Zaraz trzeba ci będzie załatwić wózek.
Ale możesz Jeszcze tańczyć.
Pokaż nam parę kroków, Pająk. Ty pieprzony gnojku.
Powiedz prawdę. Chcesz wzbudzić litość.
Pieprz się, Tommy.
Nie dosłyszałem.
Nie wierzę własnym uszom.
To dla ciebie.
Mam szacunek dla tego dzieciaka. Ma jaja.
Dobrze. Nie daj się nikomu gnoić.
Ten do niego strzela, a on mu mówi, żeby się pieprzył.
Tommy, pozwolisz, żeby mu to uszło na sucho?
Do czego ten świat zmierza?
Do tego zmierza ten pieprzony świat.
- O co chodzi? - Co z tobą?
Co jest z tobą, do cholery? Zwariowałeś, czy co?
Ja tylko żartowałem. Jesteś chory?
Skąd mam wiedzieć, że żartujesz?
Ja żartuję, a ty strzelasz do tego dzieciaka?
Nie żyje.
Dobry strzał. Mam cela.
- Trudno spudłować z tej odległości. - Nie podoba wam się coś?
Cała jego rodzina to kapusie. On też by wyrósł na kapusia.
Palant! Nie mogę w to uwierzyć.
Teraz trzeba wykopać dół. Nie mam wapna.
Wykopię dół. Gówno mnie to obchodzi. Czy to mój pierwszy dół?
To nie pierwszy dół, który muszę kopać. Gdzie łopaty?
- Przykro mi. - Co z tobą jest?
Jestem Karen Hill. Chcę z tobą porozmawiać.
Halo? Nie rozłączaj się!
Chcę z tobą porozmawiać!
Trzymaj się z daleka od mojego męża, słyszysz?
Otwórz!
Odpowiedz!
Powiem każdemu, kto tu będzie wchodził...
że pod 2R, Rossi, mieszka dziwka!
Czy to dozorca?
Musi pan wiedzieć, że mieszka tu dziwka...
pod numerem 2R!
Rossi, Janice Rossi. Słyszysz?
To jest mój mąż! Znajdź sobie innego faceta!
Obudź się, Henry.
Co ty robisz?
Karen, oszalałaś?
Oszalałam.
Oszalałam na tyle, żeby was oboje zabić.
Karen, uspokój się.
Kochasz ją?
Kochasz?
Kocham ciebie. Wiesz, że cię kocham.
Nie kochasz.
Nie, nie kochasz.
Uważaj, kochanie. Nie strzelaj.
Nie mogłam mu zrobić krzywdy. Jakbym mogła go skrzywdzić?
Nie potrafiłam nawet go zostawić.
Prawda była taka, że...
nieważne jak bardzo byłam nieszczęśliwa...
wciąż mnie pociągał.
Dlaczego miałabym go komuś oddać?
Dlaczego ona miałaby wygrać?
Odłóż to. Wiesz przecież, że cię kocham.
Tylko ciebie pragnę, Karen.
Proszę, odłóż pistolet.
Kochanie, no już.
Zwariowałaś, cholera?
Wystarczy, że muszę się martwić, żeby mnie nie zabili na ulicy!
Mam mieć to samo w domu?
Powinienem cię zabić!
- Jak się czujesz? - Przepraszam.
Jak się czujesz, Karen?
Przepraszam!
Cześć, Jimmy! Jak się masz?
- Dobrze wyglądasz. - Dziękuję. Miło cię widzieć.
- Cześć, Paulie! - Cześć, złotko. Jak się masz?
- Skocz po papierosy, OK? - Jasne.
- Coś wam Jeszcze potrzeba? - Ja dziękuję, nie.
- Chcecie coś do picia? - Nie, to...
- Chińskie jedzenie? - Nie, chodź, siadaj.
Karen do mnie przyszła.
Jest bardzo zdenerwowana.
Musisz to załatwić.
Musimy ją uspokoić. Nie wiadomo, co ona zrobi.
Wpadła w histerię. Nie panuje nad sobą.
Szaleje. Ty musisz się opanować. Macie dzieci.
Nie mówię, że musisz wrócić do niej natychmiast, ale musisz to zrobić.
Musisz zachować pozory.
Obie przychodzą do mnie codziennie.
Tak nie może być.
Nie mogę tego robić, Henry, nie mogę.
Nikt nie mówi, że nie możesz robić, co chcesz.
Wszyscy to wiemy. Tak to jest. Wszyscy wiemy, jak jest.
Musisz zrobić, co należy. Musisz wrócić do rodziny.
Musisz wrócić do domu, OK? Popatrz na mnie.
Musisz wrócić do domu. I zmądrzeć.
Porozmawiam z Karen.
Wszystko wyjaśnię. Wiem dobrze, co jej powiedzieć.
Powiem, że wrócisz do niej i będzie tak jakbyście byli zaraz po ślubie.
Uwiedziesz ją. Będzie pięknie.
Wiem, jak z nią rozmawiać.
Jimmy i Tommy mieli jechać do Tampy w ten weekend, coś mi załatwić.
Zamiast Tommy'ego pojedziesz ty.
Pojedziesz ze mną.
Zabawicie się.
Posiedzicie na słońcu. Weźmiesz parę dni wolnego.
Zabawimy się.
A po przyjeździe wrócisz do Karen.
Proszę cię, nie ma innej drogi.
Żadnego rozwodu. Nie jesteśmy zwierzętami.
Żadnego rozwodu. Ona się nigdy na to nie zgodzi.
Prędzej go zabije niż da mu rozwód.
Zapłacisz?
Tampa, Floryda Dwa Dni Później
Dawaj te pieprzone pieniądze!
Nie mam.
Chodźmy.
Damy tego sukinsyna lwom na pożarcie.
Lwom? Nie zbliżam się do lwów!
Przerzuć go przez fosę.
Znajdę pieniądze!
Te lwy to nie mogło być nic nowego, bo pieniądze znalazły się natychmiast.
Będę miał pieniądze.
Resztę weekendu spędziliśmy na wyścigach.
Oni nie żartują.
Nie mogłem uwierzyć w to, co się potem wydarzyło.
Kiedy wróciliśmy do domu, gazety pisały tylko o nas.
Na początku nie wiedziałem nawet za co nas aresztowali.
Później dowiedziałem się, że siostra tego faceta...
którego przycisnęliśmy, pracowała jako maszynistka w FBI.
Trudno w to uwierzyć. Musieliśmy akurat na nią trafić.
Wydała wszystkich. Jimmy'ego, mnie. Nawet swojego brata.
Sąd potrzebował sześciu godzin, by orzec o naszej winie.
Sędzia dał nam po dziesięć lat, jakby rozdawał cukierki.
Dziesięć lat w więzieniu federalnym.
Dalsze decyzje należą...
do Prokuratora Generalnego.
Na zdrowie. Dobrej drogi i pomyślności. Wracajcie szybko.
Dobrej drogi, kochanie.
Zaopiekujemy się rodziną.
Pozdrów klawiszy.
I daj im popalić przy każdej okazji.
Zadzwonię, jak tylko będę mógł.
Do więzienia.
W więzieniu kolacja była zawsze wydarzeniem.
Na pierwsze był makaron, potem mięso albo ryba.
Paulie zajmował się kuchnią. Dostał rok za obrazę sądu...
i miał wspaniały sposób na robienie czosnku.
Krajał go brzytwą cieniutko...
i rozpuszczał na patelni z odrobiną oleju.
To był bardzo dobry sposób.
Vinnie był odpowiedzialny za sos pomidorowy.
Czujesz zapach?
Tu są trzy rodzaje mięsa : cielęcina, wołowina i wieprzowina.
Nie może zabraknąć wieprzowiny.
Nadaje smak.
Według mnie dawał za dużo cebuli, ale i tak to był znakomity sos.
Nie dawaj za dużo cebuli do sosu.
Nie dałem za dużo cebuli, Paul.
- Tylko trzy małe cebulki. - Trzy cebule? Ile pomidorów?
- Dwie duże puszki. - Nie potrzeba aż trzech cebul.
Johnny Dio zajmował się mięsem.
Nie mieliśmy rusztu, więc robił wszystko na patelni.
Pachniało w całym więzieniu i klawisze umierali że strachu...
ale stek był wspaniały.
- Jak ci go podsmażyć? - Lekko krwisty.
Lekko krwisty. Arystokrata.
Kiedy wyobrażasz sobie więzienie, przychodzą ci do głowy obrazy...
z filmów: te rzędy facetów za kratami.
Nie dotyczyło to naszych chłopców.
Nie było źle, ale brakowało mi Jimmy'ego, który siedział w Atlancie.
Daj mi dwa steki.
Wszyscy pozostali odsiadywali na serio, gnieżdżąc się na kupie jak świnie.
My mieszkaliśmy osobno. Więzienie do nas należało.
Stłukliśmy tych sukinsynów tak, że trudno ich było rozpoznać.
Zasłużyli sobie.
Nawet klawisze, którzy nie dawali się przekupić nie donosili na innych.
Kiedyś nie trzeba było nawet zamykać drzwi.
Przepraszam, że tak długo to trwało. Ten chudy klawisz jest upierdliwy.
- Musimy go nauczyć rozumu. - Już to zrobiłem.
Co przyniosłeś?
Chleb.
Mam paprykę i cebulę.
Salami, szynka i dużo sera.
Co jeszcze?
- Szkocką. - To miłe.
- Czerwone wino. - W porządku.
- Możemy coś zjeść. - Trochę białego.
Wspaniale. OK, chłopcy, jemy. Chodźcie, Johnny, Vinnie.
Od jutra jemy kanapki. Musisz zadbać o linię, Vinnie.
Teraz wam pokażę.
Co robisz?
Dołączę do was później.
Idziesz na spacer po parku?
Złapię cię w przyszłym tygodniu.
- Jeszcze? - Nie, to wszystko.
Dziewczynki, stańcie tutaj.
- Trzymajcie się za ręce. - Proszę do przodu.
Co?
Widziałam jej nazwisko w rejestrze gości.
Chcesz, żeby cię odwiedzała?
To niech nie śpi po nocach, płacze i pisze prośby o zwolnienie.
Co ja tu robię? Gdzie jestem? Jestem w więzieniu.
Nie mogę nikomu zabronić odwiedzin.
Niech przemyca to dla ciebie co tydzień.
Niech się wykłóca z tymi sukinsynami!
Patrz, co robisz! Przestań!
Przepraszam.
Niech przemyca to gówno.
Przestaniesz?
- Niech ona to robi! - Przestań!
Nikt mi nie pomaga. Jestem sama.
Belle i Morrie zbankrutowali.
Prosiłam twojego przyjaciela, Remo, żeby oddał co jest winien.
Powiedział, żebym wzięła dzieci i poszła po zasiłek.
Wszystko będzie dobrze.
Nie widziałam Pauliego odkąd wyszedł. Nie widuję nikogo.
To się zdarza, kiedy cię wsadzą.
Jesteśmy sami. Zapomnij o nich. Zapomnij o Pauliem.
Dopóki jest na warunkowym, musi być ostrożny.
- Nie mogę już. - Możesz.
Musisz mi tylko to przynosić.
Jest tu facet z Pittsburgha, który pomoże mi to opylić.
Wszystko się ułoży. Nikt nie będzie nam potrzebny.
Boję się.
Boję się, że jak Paulie się dowie...
Nie pomaga nam.
Przynosi ci do domu jedzenie?
Musimy sobie pomagać nawzajem.
Musimy być bardzo ostrożni.
Nie chcę nigdy więcej o niej słyszeć.
Nigdy.
Cztery Lata Później
- Tęskniłyśmy za tobą. - Zostaniesz już?
Widziałeś nasze rysunki? Ten z domkiem i tęczą jest mój.
Ja narysowałam słońce.
Mój chór ma koncert za dwa tygodnie. Przyjdziesz?
Podoba ci się dom?
- Pakuj rzeczy. Wyprowadzamy się. - Za co?
Nie martw się. Zacznij rozglądać się za nowym domem.
Muszę pojechać do Pittsburgha. Są mi winni 15000 dolarów.
Będzie dobrze. Wszystko ustawię.
Do Pittsburgha? Musisz się spotkać że swoim kuratorem.
Nie przejmuj się tym.
Wszystko będzie dobrze. Kto chce iść do wujka Pauliego?
Co chcesz?
Kochanie, pozwól mamie zjeść.
Dobrze wyglądasz. Jadłeś tak dobrze w więzieniu?
Nie chcę, żebyś zajmował się tym gównem.
- O czym ty mówisz? - Trzymaj się od tego z daleka.
Robiłeś to, bo musiałeś.
Ale teraz daj spokój.
- Dlaczego miałbym to robić? - Nie rób ze mnie głupiego.
Po prostu, zostaw to.
Nie rób tego.
Chcę pogadać o Jimmym. Uważaj na niego.
On jest dobry, ale za dużo ryzykuje.
Nie ryzykowałbym tak jak Jimmy.
Tommy to dobry chłopak, ale świr. Musi ciągle coś udowadniać.
- Musisz na nich uważać. - Nadają się tylko do niektórych spraw.
Nie dam się urządzić jak Gribbs.
Gribbs ma 70 lat i umrze w więzieniu. Nie mam na to ochoty.
Więc ostrzegam każdego. To mógłby być mój syn, czy ktokolwiek inny.
Gribbs dostał 20 lat za samo przywitanie się z kimś, kto handlował prochami.
Mnie to się nie może przydarzyć.
Wyszedłeś wcześniej, bo mam dla ciebie robotę.
Nie chcę żadnych kłopotów.
Jak zobaczysz kogoś z tym gównem, daj mi znać.
Ktokolwiek by to był.
- W porządku. - Tak?
Tak. Oczywiście.
Zajęło mi tydzień, żeby pozbyć się towaru z Pittsburgha.
Ale jak mi się udało, była z tego kupa forsy.
Mieszaliśmy prochy u Sandy.
Nawet jeśli Sandy więcej wąchała niż mieszała, to i tak się opłacało.
W drugim tygodniu zarobiłem 12000 dolarów.
Zapłaciłem pierwszą ratę za dom i wszystko się kręciło.
Co jakiś czas musiałem tylko mówić Sandy, że ją kocham.
Wszystko szło doskonale.
Brałem towar z Pittsburgha, więc Paulie nie miał jak się o tym dowiedzieć.
Po paru tygodniach interes tak się rozwinął, że potrzebowałem pomocy.
Wciągnąłem Jimmy'ego i Tommy'ego.
To wspaniałe.
Ma pan potwierdzenia wypłat?
Wydział Zwolnień Warunkowych
Cztery i pół miesiąca roboty.
- Nieźle. - To ja.
- Podoba ci się? - Jest piękne.
Była robiona na zamówienie. Usiądź, proszę.
Na innych nie dało się siedzieć.
OK, gotowi?
Popatrzcie na tę ścianę z kamienia.
Elektrycy się specjalnie postarali.
To z importu. Zrobione z dwóch części. Niesamowite, co potrafią zrobić.
- Ładne, nie? - Chodź tu. Rozmawiałeś z Jimmym?
Bada sprawę.
Air France to przy tym małe piwo.
Rozumiesz?
- On to zrobi, tak? - Mówiłem ci.
Bada sprawę. Zobaczymy co będzie. Żadnych obietnic.
Czy ty to rozumiesz? Chodzi o miliony.
Pracowałem nad tym sukinsynem przez dwa lata.
Jest mi winien 20000. To życiowa szansa. Potem mógłbym odejść.
Nie martwić się już o pieniądze. Moje marzenia spełniłyby się.
Napijmy się.
To ci faceci. Jimmy zorganizował coś, co okazało się...
największym skokiem w historii Ameryki. Skok na Lufthansę.
Tommy i Carbone mieli złapać strażnika i zmusić go do otworzenia drzwi.
Frenchy i Joe Buddha mieli zająć się robotnikami.
Johnny Roastbeef miał ich związać i trzymać z dala od alarmu.
Nawet Stacks Edwards został włączony.
Grywał u nas na gitarze. Wszyscy go bardzo lubili.
Miał za zadanie ukraść ciężarówkę...
a potem zezłomować ją u znajomego w Jersey.
Tylko Morrie doprowadzał nas do szału.
Napij się i zamknij pysk.
Ponieważ on to nagrał...
domagał się od Jimmy'ego zaliczki na konto przyszłego łupu.
Nie miał nic złego na myśli. Po prostu, taki był.
Wszyscy dla mnie pracowali. Nawet nasza opiekunka do dzieci, Lois Byrd.
Miałaś dobrą podróż?
Nienawidzę Pittsburgha. To są palanty.
Nie są tacy źli.
I opłaca się, prawda?
Czy to to samo dziecko co w zeszłym tygodniu?
Nie, tamto było mojej siostry. To jest Deirdry.
Ale ziewa.
Podobna do ciebie.
Stewardesa też tak powiedziała.
Spokojnie.
Daj spokój. Nie zabraknie.
Masz cały dzień. Ten będzie ostatni, w porządku? Spokojnie.
- Muszę iść. - Dokąd idziesz?
Nie zaczynaj. Wiesz, że muszę to załatwić. Gdzie moje klucze?
Tam.
Co za bałagan. Jak w chlewie. Po co ci kupiłem zmywarkę?
Niszczy mi paznokcie.
Musisz myśleć.
Wystarczy tego, by nas posłać do więzienia na resztę życia.
Wyluzuj się.
Co robisz?
Nie musisz nigdzie iść.
Niech poczekają.
Nikt dokładnie nie wie, ile zagarnięto w napadzie...
na ładunek Lufthansy na lotnisku Kennedy'ego.
FBI podaje, że 2.000.000 dolarów, policja lotniska, że 4.000.000.
Te sukinsyny!
...nadajemy bezpośrednio z lotniska.
Być może to największy skok w historii miasta.
Chodź tu, ty!
Spójrz na geniusza! Geniusza!
Wesołych Świąt, Jimmy!
- Kto to jest? - To moja żona.
Chodź no tu. Chcę ci coś pokazać, Jimmy.
Czy nie wspaniały? Kupiłem żonie. To coupé. Piękny.
Co ci mówiłem? Rozmawiałem z tobą, prawda?
Mówiłem, żebyś nie kupował nic przez jakiś czas? Cholerny wóz.
To prezent ślubny od mojej matki. Na jej nazwisko. Właśnie się ożeniłem.
- Uwielbiam ten samochód. - Przepraszam na moment.
- Właśnie się ożeniłem. - Oszalałeś?
- Dlaczego się tak denerwujesz? - Zgłupiałeś?
Tam się kręcą miliony glin. Wszyscy patrzą nam na ręce.
Jest na nazwisko mojej matki. To prezent ślubny.
Mam to w dupie. Słyszałeś, co powiedziałem?
Nic nie kupuj. Nic nowego. Co jest z tobą?
O co się tak wkurzasz?
Bo nas wszystkich wkopiesz.
- Co z tobą jest? - Przepraszam.
- Przykro mi. - Co z tobą jest?
Przykro mi, Jimmy.
Jest na nazwisko mojej matki.
Co mówiłem? Chcesz przechytrzyć?
- Przykro mi. Przepraszam. - Co ci mówiłem?
Co ci powiedziałem? Nic masz nie kupować, słyszysz?
Nic masz nie kupować!
Przepraszam, Jimmy.
Trzeba uważać na tego fiuta.
Nie wierzę własnym oczom. Jesteś głupi?
Przepraszam.
- Zdejmij to. - Dlaczego?
Zdejmij to!
Mówiłem ci, żebyś nie kupował nic, co zwraca uwagę?
Jeden sobie kupuje cadillaca, a drugi norki za 20000 dolców.
Oddam je.
Oddaj skąd wziąłeś. Zabierz je stąd. Rozumiesz? Zabieraj je stąd!
Ten drink jest lepszy niż seks, kochanie.
Idę zobaczyć się że Stacksem. Nie oglądaj się za nikim, bo cię zabiję.
Jest taki zazdrosny. Nie mogę na nikogo spojrzeć, bo by mnie zabił.
Wspaniale.
Mówię wszystkim, żeby nie ściągali na siebie uwagi. I co robią?
Wszędzie cię szukam.
Słuchaj, potrzebuję pieniędzy.
- Morrie, odpręż się, OK? Są święta. - Potrzebuję pieniędzy.
Jestem odprężony. Potrzebuję pieniędzy.
- Zrobiłem, co do mnie należało. - Nie dziś, Morrie.
Odwaliłem swoją robotę. Należy mi się.
Każdy sobie coś kupuje. Mają pieniądze. Tylko ja ciągle chodzę w tym samym.
Popisują się. Muszę z nim porozmawiać.
Należy mi się 500 kawałków.
Nigdy wcześniej nie zarobił tyle pieniędzy.
Porozmawiam z nim. Idź się napij.
- Porozmawiam z nim. - Zatruwa mi życie.
- Morris, wszystko w porządku? - Nie.
Gwiazdka. Twoja działka. Mała zaliczka.
Udało się!
- Kto tam? - To ja.
Pete? Sekundę.
Nie zrób tego co Frankie i Johnny. Nie wygłupiaj się że szmalem.
Karen, Judy, Ruth, chodźcie tu!
Najdroższa choinka jaka była.
- Co myślisz, Mamusiu? - Sliczne są.
Podoba mi się ta złota sukienka.
- Wesołych Świąt. - Dziękuję.
No i? No i?
Szczęśliwej Chanuki.
- Bardzo śmieszne. - Kup sobie coś ładnego.
Lufthansa była naszym największym skokiem.
Sześć milionów w gotówce. Więcej niż można wydać.
Stacks!
Otwórz!
Co jest? Nie jest gotowy. Wiedziałem, że tak będzie.
- Nie przyniosłeś kawy? - Czy wyglądam jak kelner?
Frankie zrobi kawy.
Myślałem, że masz tu jakąś dziwkę.
Miałem. Gdzie ona jest, do diabła?
Zawsze są tu albo świerszczyki, albo dziwka.
Która godzina?
- Jest 11:30. Mieliśmy być o 9:00. - Będę gotowy za minutę.
Zawsze się spóźniasz. Spóźnisz się na własny pogrzeb.
Na co się gapisz? Zabierzemy kawę ze sobą. Idziemy.
Co ty, cholera, robisz? To był żart. Żart. Odłóż ten dzbanek.
Stacks zawsze był szalony.
Zamiast pozbyć się ciężarówki tak, jak było umówione, naćpał się...
poszedł do swojej dziewczyny i zanim się obudził, gliny znalazły ciężarówkę.
Było o tym głośno w telewizji.
Mówili nawet, że znaleźli odciski palców na kierownicy.
Było tylko kwestią czasu, kiedy znajdą Stacksa.
Muszę z tobą pomówić.
- Napij się. - Napij się, dalej.
Napij się. Co robisz? Jest okazja. Napij się.
Muszę z tobą pogadać.
- Co się stało że Stacksem? - Nie przejmuj się tym.
- Ci z FBI są wszędzie. - Co z tego? Co mogą zrobić?
- Piszą o tym w gazetach. - On się przejmuje.
Czym się przejmujesz?
Telewizją i gazetami. Całym tym gównem.
- Czym ty się przejmujesz? - Za dużo się przejmujesz.
Wszystko gra. Nie mówiłeś mu nic?
Jeszcze nie.
- Co? - Zgadnij.
Przyjmują go do mafii.
Paulie cię wprowadza?
Jest na liście. Paulie dostał zgodę.
Możesz w to uwierzyć? Ten makaroniarz.
Przyjmują go. Przyjdzie dzień, że będziemy dla niego pracować. Zostanie szefem.
Nie do wiary.
Cieszę się. Gratulacje.
Sukinsyny, mamy ich.
Jimmy, wszędzie cię szukam.
Możemy chwilę porozmawiać?
Przemyślałem to wszystko. Zostałem z ręką w nocniku.
Gdyby nie ja, gówno by z tego było. Pieprzę go! Chcę moich pieniędzy.
Chcę moich pieniędzy! Mam tego dosyć! Nędzny złodziejaszek papierosów.
- Pieprzę go! Chcę mój szmal! - Dobra. Idź mu powiedz.
Zamkniesz się teraz?
Morrie, dostaniesz forsę. Przestań być upierdliwy.
W porządku. Słyszysz?
Wszystko będzie załatwione.
"O, Henry, chłopcze, już wzywają cię kobzy"
Pół Irlandczyk, pół makaroniarz? Będę śpiewał z włoskim akcentem.
"Biegnij do doliny, biegnij w dół po zboczu"
"Lato się skończyło"
"I róże umierają"
Wtedy po raz pierwszy zauważyłem, że Jimmy ma strzaskane nerwy.
Myśli rozbiegały mu się w ośmiu kierunkach jednocześnie.
Myślisz, że Morrie powiedział o wszystkim żonie?
Morrie? On?
Wtedy domyśliłem się, że Jimmy ma zamiar załatwić Morriego.
Tak to jest. Tyle tylko trzeba, żeby załatwić faceta.
On jest walnięty. Nadaje na okrągło.
Zawsze zachowuje się jak świr. Nikt nie słucha tego, co mówi.
Gada tak dużo, że nikt już nie zwraca na to uwagi.
Przyprowadź go dziś wieczorem.
- OK? - W porządku.
Zacznijmy tak. Przepraszam. Czy ja ci się naraziłem?
Przestań mnie wkurzać.
Próbowałem zyskać na czasie.
Miałem czas do ósmej albo dziewiątej, żeby odwieść Jimmy'ego od jego planu.
Póki co, Jimmy był przekonany, że popieram jego plan.
Ciągnąłem go za włosy. Gryzłem. On, jak nieprzytomny.
Byłem wściekły. Chciałem zabić tego fiuta.
Odchodzę. Wchodzimy do knajpy.
Nie odwracam się. Jimmy tak robi.
Nie chcę się odwrócić.
On podnosi głowę i mówi: "Ach..."
Ja na to: "Nie mów tego!"
"Palant!"
No i co byście zrobili? Co? Rzuciłem się na niego!
Dopadłem go i walę w łeb i po pysku.
Wyrywam mu włosy. Stłukłem go na miazgę. Na miazgę.
Leży tam cały we krwi. A mnie brakuje oddechu.
Zapomnij o planach na dziś wieczór.
Ciężar spadł mi z serca.
Morrie nie dowie się nigdy, jak blisko otarł się o śmierć.
Nawet gdybym mu powiedział, nie uwierzyłby.
- Jimmy, możemy pogadać? - Ależ ty jesteś upierdliwy.
Chcesz pogadać? Dobra, gadaj.
Nigdy Jeszcze nie spotkałem tak upierdliwego faceta.
Nikt cię nie kocha tak jak ja.
- Wszystko bym dla ciebie zrobił. - Tylko nie przestaniesz mnie wkurzać.
- Chodźmy gdzieś na kawę. - Do jakiejś knajpki?
Chodźmy do tej na bulwarze.
- Do której? - Na Rockaway. Jest otwarta całą noc.
- Mają tam pączki? - Mają wszystko.
Wezmę trochę ciastek dla Belle.
Słyszałeś o naszych wygranych w Bostonie? Rewelacja. Nunzio...
Myślałem, że nigdy się nie zamknie.
Ależ upierdliwy facet.
- Co z nim zrobimy? - Poćwiartuj go i pozbądź się auta.
Zadzwoń do mnie jak skończysz.
- Frank, poćwiartujemy go. - W porządku.
- Dokąd, sukinsynu? - Powiedziałeś, że mamy go pokroić.
U Charliego, nie tutaj!
Dalej, co ty robisz? Zmywamy się stąd.
Już lepiej jakby on prowadził.
Silnik jest zimny.
Zmywamy się! Trzeba go rozgrzać? Spadajmy!
- Kto tam? - Belle. Otwórz.
To Belle. Wpuść mnie.
Morris nie wrócił do domu. Nie ma go. Wiem, że coś się stało.
Uspokój się.
Nie ma go! Coś się musiało stać.
Upił się na pewno i gdzieś zasnął.
Przez 27 lat nie zdarzyło się, żeby nie uprzedził, że nie przyjdzie.
Coś się stało. Ty to wiesz.
Muszę się ubrać. Odwiozę cię do domu i pojadę go szukać.
Byłam w domu! Dzwoniłam...
Gra w karty.
- Co powiem Belle? - Gówno mnie to obchodzi.
Powiedz, że uciekł z kochanką. Czym się przejmujesz?
- Popatrz. - Nie zadzieraj z nimi.
Powkurzam ich trochę.
Niech się nie cieszą, fiuty.
Pobudka, fiuty. Przejedziemy się.
Nie pośpią sobie.
Do zobaczenia.
Jimmy zacierał wszystkie ślady, które mogły łączyć go z napadem...
ale nie miało to nic wspólnego ze mną.
Ja mu dałem cynk, a on mi dał pieniądze na Gwiazdkę.
Od tamtej pory trzymałem gębę na kłódkę.
Znałem Jimmy'ego. Nie chciał się rozstać z gotówką.
Przekazał trochę forsy do góry, do Pauliego, i to było wszystko.
Był chory na myśl, że miałby się dzielić z tymi, co ją zwinęli.
Wolał ich wykończyć. Co mnie to obchodziło?
O nic nie prosiłem.
A Jimmy zarabiał nieźle dzięki moim interesom z Pittsburghiem.
Jeszcze sześć miesięcy po napadzie znajdowali ciała.
Kiedy znaleźli Carbone'a w chłodni, był tak sztywny...
że dopiero po dwóch dniach mogli zrobić sekcję.
Nie widziałem Jeszcze Jimmy'ego tak zadowolonego.
Był jak dziecko. Z Pittsburgha napływała forsa...
a po jakimś czasie ucichła też sprawa Lufthansy.
Tego ranka Jimmy był bardzo szczęśliwy...
bo był to dzień, kiedy mieli przyjąć Tommy'ego.
Był tak podniecony, jakby to jego przyjmowali.
Dzwonił do Tommy'ego ze cztery razy.
Ustalili sygnał, żeby wiedział, kiedy zakończyła się ceremonia.
- Mamo, gdzie jesteś? - Tutaj.
- Jesteś w domu. - W domu? Właśnie wychodzę.
- Wyglądasz pięknie. - Nieźle, prawda?
Wspaniale. Uważaj na siebie. Gratulacje.
Kocham cię. Nie maluj już religijnych obrazków.
Niech Bóg ma cię w opiece.
Nazywaliśmy się wzajemnie chłopcami z ferajny.
Mówiło się o kimś:
"Polubisz go. Jest w porządku. Należy do ferajny. Jest jednym z nas".
Rozumiesz?
Byliśmy chłopcami z ferajny.
Jimmy i ja nie mogliśmy być w mafii, bo mieliśmy irlandzką krew.
Nie miało znaczenia, że moja matka była z Sycylii.
Żeby zostać członkiem, trzeba było być w stu procentach Włochem...
tak, żeby mogli odszukać twoich krewnych w starym kraju.
To największy zaszczyt, jaki mógł kogoś spotkać.
Oznaczało to, że należysz do rodziny, do grupy.
Nikt ci nie może podskoczyć.
A ty, z każdym, kto nie należy do mafii, możesz zrobić, co ci się podoba.
To pozwolenie na kradzież. Pozwolenie na wszystko.
Od jak dawna należysz?
Jestem weteranem. Trzydzieści lat.
Ile wspomnień. Góra Pike'a była Jeszcze pagórkiem.
Jimmy uważał, że przez Tommy'ego...
my też jakby zaczynamy należeć.
Jeden z nas zostawał członkiem mafii.
- Kto mówi? - Vinnie.
Co się stało? Załatwione?
Mieliśmy problem. Zrobiliśmy, co było można.
Wiesz, o co chodzi. Nie żyje i nic się nie dało zrobić.
Co ty masz na myśli?
Nie żyje.
To wszystko.
Wiedziałem!
Nie mogę w to uwierzyć, cholera!
- Załatwili go. - Cholera.
W porządku?
To była zemsta za Billy'ego Battsa i wiele innych spraw.
To wszystko.
Nic nie mogliśmy na to poradzić.
Batts był w mafii, a Tommy nie. Nie mogliśmy ruszyć palcem.
Sprawa między Włochami. Makaroniarskie gówno.
Strzelili Tommy'emu w twarz...
żeby matka nie mogła mu urządzić pogrzebu z otwartą trumną.
Niedziela, 11 maja 1980 6:55
Miałem gorący dzień. Musiałem podrzucić pistolety Jimmy'emu...
żeby dopasował do nich tłumiki.
Musiałem pojechać po brata do szpitala...
i odebrać towar od Lois...
by przesłać go klientom z okolic Atlanty.
Zaraz wiedziałem, że nie będzie ich chciał i nie odda mi pieniędzy.
Kupiłem je, bo mnie o to prosił, a teraz ich nie chce.
Na co mi one? Nic nie pasuje.
Nie zapłacę za nie!
Nic nie powiedziałem. Jimmy był tak wkurzony, że nawet się nie pożegnał.
Prochy robią ci z mózgu wodę.
Zabiorę je z powrotem.
Faceci z Pittsburgha zawsze potrzebowali broni.
Miałem się z nimi widzieć po południu w sprawie towaru...
i byłem prawie pewny, że odzyskam forsę.
O Boże.
W szpitalu lekarz Michaela chciał mnie położyć do łóżka.
Co się panu stało?
O mały włos miałbym wypadek po drodze.
Powiedziałem mu też, że imprezowałem całą noc.
Nic mi nie jest.
Proszę ze mną.
Zbadam pana.
Zlitował się nade mną, dał mi relanium...
i wysłał do domu.
Miałem zamiar odwieźć brata do domu i pojechać po Karen.
To on. Widzisz ten helikopter?
Wprost nad nami. Wydaje mi się, że śledzi mnie od rana.
- Odwal się. Zwariowałeś? - Mówię ci.
Już trzeci raz go widzę. Był koło szpitala.
Zatrzymywałem się parę razy. Za każdym razem go widziałem.
Jeżdżę po całym mieście i cały czas go widzę.
Tego wieczoru ja gotowałem.
Zacząłem podsmażać mięso do sosu pomidorowego.
To był ulubiony sos Michaela. Robiłem makaron z sosem...
pieczoną paprykę...
i fasolkę z oliwą. Miałem trochę pięknych kotletów...
pokrojonych na kawałki...
które miałem usmażyć na przystawkę.
Tak że spędziłem w domu jakąś godzinkę.
Chciałem, żeby obiad był wcześniej, tak bym mógł załatwić sprawę pistoletów.
Potem po towar do Lois, żeby go wieczorem upłynnić do Atlanty.
Wyglądałem ciągle przez okno: helikopter zniknął.
Michael, pilnuj sosu.
Zostańcie z wujkiem Michaelem.
Poprosiłem brata, żeby pilnował sosu, a my z Karen wyruszyliśmy.
O Boże, widzę go.
- Popatrz, jest tam. - Szlag by to trafił!
To ten.
Musimy pojechać do twojej matki.
Widzisz, mówiłem ci.
Dziwne.
- To nie koniec świata. - Jedziemy do twojej matki.
Powiedz matce, żeby nie ruszała niczego na podwórku. Niczego.
Dlaczego nie pojedziesz do swojej mamy?
"Dziś rano wszystko będzie w porządku"
Chodźmy na zakupy.
Nie, nie mam świra, śledzą mnie od rana!
W porządku. On myśli, że jestem paranoikiem!
Jak mu sprowadzę ten helikopter na kark, to zobaczymy kto jest paranoikiem.
Chodź do środka.
Dobra, zniknął.
- Nic nie słychać. - Jedźmy do twojej matki.
- W porządku? - Znakomite.
Nie mówiłem, że jesteś paranoikiem? Nie mówiłem mu?
Potrzebuję działki.
Chcesz zobaczyć helikoptery? Chodź, pokażę ci.
Na dziś mam już dość helikopterów, dzięki.
Musiałem wracać do domu i przygotować pakunek dla Lois.
Musiałem też pojechać do Sandy doprawić prochy.
Wiedziałem, że Sandy nie da mi spokoju.
Musiałem skończyć gotowanie i przygotować Lois do drogi.
- To Sandy. - Co za maruda.
- Kiedy przyjedziesz? - Za godzinę.
- Zostaniesz na noc, prawda? - Nie mogę. Mój brat jest u mnie.
Daj spokój, przestań. Porozmawiamy o tym później. Do widzenia.
- Halo? - To ja. Jesteś gotowa?
Powiedz Michaelowi, żeby nie przypalił sosu.
- Henry mówi, żebyś nie przypalił sosu. - Cały czas mieszam.
- Słuchaj, wiesz co masz robić? - Tak, tak.
Nie przytakuj bez sensu, Lois! To ważne.
W żadnym przypadku nie dzwoń z domu.
Zrozumiałaś? Zadzwoń z budki. Pamiętaj!
Boże, przecież nie jestem głupia. Wiem, co robię.
Pamiętaj o tym, tępe stworzenie!
Marudny jesteś!
- Hej! Zrób, jak mówię! - OK.
Nie do wiary, cholera. Wszystkie. Wszystkie powariowały.
- Co mówił? - Nic.
I co robi po odłożeniu słuchawki?
Po tym, co jej powiedziałem? Po tym,"tak, tak"?
Dzwoni z domu. Jeśli ktoś podsłuchiwał, wiedział wszystko.
Kiedy paczka wychodzi ode mnie z domu i którym samolotem leci.
Jak tylko wróciłem do domu, zabrałem się do gotowania.
Miałem parę godzin do odlotu Lois.
Poprosiłem brata, żeby dopilnował kuchni.
Biedaczek, cały dzień patrzył na helikoptery i sos pomidorowy.
Musiałem pojechać do Sandy, wymieszać prochy i z powrotem do kuchni.
Co, przychodzisz tu, pieprzysz mnie i wychodzisz?
- Gdzie indziej masz lepiej? - Nie mów tak. No już.
- W porządku? - Tak.
Wierzysz mi?
- To ostatnia? - Tak.
Kłamliwy sukinsyn. Nienawidzę cię!
Nie karm psa przy stole...
i to Jeszcze z talerza. Przestań.
- Muszę. - Nie musisz.
Muszę pojechać do domu.
Co to znaczy, musisz pojechać do domu?
Musimy przykleić ci towar do nogi. Musimy zaraz wyjeżdżać.
Muszę pojechać do domu po kapelusz.
Zapomnij o tym pieprzonym kapeluszu! Żartujesz sobie!
Mam jechać do Rockaway, bo tobie potrzebny jest kapelusz?
Muszę go mieć. Przynosi mi szczęście. Nie latam bez niego.
Czy ty zdajesz sobie sprawę z tego, co my robimy?
Nie obchodzi mnie. Muszę mieć mój kapelusz. Nie polecę bez niego.
Co miałem zrobić, jak uparła się jechać po ten przeklęty kapelusz?
Schowałem pakunek i chciałem podrzucić ją do domu.
Kapelusz?
Co to ma być, cholera?
Policja! Stać! Nie ruszaj się, sukinsynu!
Rozwalę ci łeb! Wyłącz silnik!
Myślałem, że już po mnie, ale po wrzaskach poznałem, że to gliny.
Tylko gliny tyle gadają.
Nie ruszaj się, cholera.
Gdyby to byli nasi, nie usłyszałbym nawet słówka.
Już bym nie żył.
Michael! Zamknij drzwi!
Epilog
Odpowiadaj. Kiedy ostatnio siedziałeś? Mówię do ciebie.
Nie chcesz mówić, dobra. Gówno mnie to obchodzi.
Dostaniesz 25 lat. Zobaczymy, jak wtedy zaśpiewasz.
Myślałem, że faceci z helikoptera to była...
lokalna policja w sprawie Lufthansy. Okazało się, że to chłopcy od narkotyków.
Znajdź sobie adwokata.
Rozpracowywali mnie od miesiąca. Podsłuch, tajniacy, wszystko.
Znasz ich. Wszyscy twoi koledzy są tutaj.
Nie chcesz ze mną rozmawiać, to nie pośpisz spokojnie.
Z każdego paragrafu dostaniesz w stanie Nowy Jork 25 lat.
25 lat, chłopcze. Załatwię cię równo.
Byliście na zakupach?
Macie zamiar piec jakieś cholerne ciasto?
Masz tu coś dobrego?
Dobre?
Żegnaj, fiucie.
Do zobaczenia w Attyce, fiucie.
Rozmawiałam z Jimmym. Obiecał mi dać jakieś pieniądze.
Chce wiedzieć, co się dzieje. Chciałby z tobą porozmawiać.
Pieprzę Jimmy'ego i jego pieniądze!
Muszę wyjaśnić sprawy z Pauliem, w przeciwnym razie jestem trupem.
W takim razie jesteś bezpieczniejszy tutaj.
Mogą mnie załatwić równie dobrze tu, jak i tam. Boją się, że ich zakapuję.
Ludzie już trzymają się ode mnie z daleka. Tu mnie zabiją. Musisz mnie wydostać.
Karen udało się namówić swoją matkę, żeby zastawiła dom na kaucję i wyszedłem.
Miałem uczucie, że załatwią mnie, jak tylko przekroczę próg więzienia.
Wiedziałem, że Paulie jest na mnie wkurzony, a on był prędki.
I niepokoiłem się o Jimmy'ego.
Jimmy wiedział, że jeśli Paulie odkryje jego udział w interesie...
zabije go w pierwszej kolejności.
Sprawy miały się źle.
Nie czułem się bezpieczny, dopóki nie dotarłem do domu.
Żeby przeżyć, musiałem sprzedać towar, którego...
gliny nie znalazły, a potem zniknąć do czasu, aż sprawa nie ucichnie.
Cholera! Gdzie jest towar, który został, Karen?
Spuściłam go w ubikacji.
Co?
Co miałam zrobić?
To było warte 60000 dolarów! Potrzebuję tej forsy! To wszystko, co mamy.
Mieli nakaz rewizji!
To było wszystko, co mieliśmy. Liczyłem na to. Dlaczego to zrobiłaś?
Musiałam. Znaleźliby!
- Nie znaleźliby! - Właśnie, że tak! Przysięgam!
Znaleźliby!
Dlaczego to zrobiłaś?
- Znaleźliby to! - Dlaczego to zrobiłaś?
O Boże!
- Musiałam. - O Boże!
Paulie, tak mi przykro.
Nie wiem, co powiedzieć. Wiem, że spieprzyłem.
To prawda, spieprzyłeś.
Ale już jestem w porządku.
Można mi ufać. Jestem czysty. Przysięgam na własne dzieci.
Kłamałeś mi prosto w oczy.
Potraktowałeś mnie jak palanta. Jakbym nic dla ciebie nie znaczył.
Po tym, co mi powiedziałeś, nie mogłem do ciebie przyjść.
Wstydziłem się.
Teraz też się wstydzę.
Ale nie mam do kogo pójść.
Mam tylko ciebie. I naprawdę potrzebuję pomocy. Naprawdę.
Weź to.
A teraz muszę się od ciebie odwrócić.
Trzy dwieście.
Tyle mi dał. 3200 dolarów za życie.
Nie wystarczyłoby na trumnę.
- Musimy wyjechać. - Nie chcę uciekać.
Mam zostawić wszystko? Ukrywać się?
Nie chcę.
Jeśli tu zostaniemy, zabiją nas. Rozumiesz? Jesteśmy martwi.
Mają rację. Za dużo ćpałeś. Jesteś paranoikiem.
Jak on się ma?
W porządku.
Przestał brać.
To dobrze. Cieszę się.
- O co go pytali? - Nie wiem.
Mam tyle innych zmartwień. Nie mam pieniędzy.
Dziewczynki są już na tyle duże, że czytają gazety.
Powiedz mu, żeby do mnie zadzwonił.
Jak tylko go zobaczysz, powiedz, żeby zadzwonił. To ważne.
Nie wie, że tu przyszłam. Zachowuje się jak wariat.
- Weź to. Jest tu parę tysięcy. - Dziękuję, Jimmy.
Nie martw się, wszystko będzie dobrze.
Mam kilka pięknych sukni od Diora. Chcesz?
Wybierz sobie parę.
- Wezmę dla mamy. - Jak chcesz.
Nie tutaj. W sklepie na rogu.
Są kradzione, więc trzymam je tam.
Idź tam, kochanie, do zobaczenia.
- Dzięki. - Nie martw się.
- Spróbuję. - Niech do mnie koniecznie zadzwoni.
Tam?
Tak, tam, prosto.
To tam, na rogu.
Tam.
Nie! Jeszcze dalej! Tam!
Nie, Jimmy! Spieszę się!
Mama jest z dziećmi! Muszę wracać do domu!
Przyjadę kiedy indziej!
Co się stało?
Nic.
- Co się stało? - Przestraszyłam się.
Masz klucze?
Co się stało?
Po prostu się przestraszyłam. Już dobrze.
Wszystko w porządku?
Jeśli jesteś jednym z nich, nikt ci nie powie, że mają zamiar cię zabić.
Nie dzieje się to w ten sposób.
Nie ma żadnych awantur czy przekleństw jak na filmach.
Twoi mordercy przychodzą z uśmiechem. Jako przyjaciele.
Ludzie, którzy pomagali ci przez całe życie.
Przychodzą, kiedy jesteś najsłabszy i najbardziej potrzebujesz ich pomocy.
Spotkałem się więc z Jimmym w zatłoczonym lokalu.
Przyszedłem 15 minut przed czasem, a Jimmy już tam był.
Usiadł przy stoliku pod oknem tak, by widzieć kto podjeżdża.
Chciał wiedzieć, czy nie jestem śledzony.
Był bardzo zdenerwowany. Nic ruszył nawet jedzenia.
Na pozór wszystko było w porządku.
Niby to omawialiśmy moją sprawę.
Ale miałem wrażenie, że Jimmy próbuje wyczuć, czy nie sypię go, by ratować skórę.
Powtarzałem ci zawsze, żebyś nie rozmawiał przez telefon.
Teraz rozumiesz?
Wszystko będzie dobrze. Masz szansę wygrać sprawę.
Pamiętasz tego chłopaka, o którym rozmawialiśmy? Wiesz, który?
Okazał się kapusiem. Jak tylko go zgarnęli, wsypał wszystkich.
Wiem, gdzie jest. Ukrywa się.
Wiesz, o co mi chodzi?
Czy mógłbyś się tym zająć razem z Anthonym?
Oczywiście.
Nic nie będą mieli.
Jimmy nigdy mnie wcześniej nie prosił, żebym kogoś załatwił.
Teraz miałem z Anthonym lecieć na Florydę z zadaniem.
To wtedy zorientowałem się, że nie wróciłbym z Florydy żywy.
Prosiłem już i powtórzę raz jeszcze... jeśli mam gdzieś jechać...
to żeby nie było tam zimno.
Nie masz wyboru.
Dajcie spokój. Kto tam o tym decyduje...
byle nie było zimno. Zróbcie to dla mnie.
On ma kłopoty z oskrzelami, to dlatego.
To możemy wziąć pod uwagę.
Chcę być gdzieś, gdzie nie jest zimno.
Mogę zadać parę pytań? Co z rodzicami?
O co chodzi?
Czy będę mogła ich widywać? Rozmawiać z nimi?
Czy mogę być z nimi w kontakcie?
Nie.
Zaraz. Chwileczkę. Czy to znaczy...
że jeśli coś się stanie, rodzice zachorują, nie będę się mogła z nimi zobaczyć?
Jeśli zachorują, to, być może, coś się da zorganizować.
W wyjątkowych okolicznościach...
Nie mogę. Henry, nie mogę tego zrobić.
Nie mogę zostawić rodziców.
Karen, już ci mówiłem.
Nie pojadę bez ciebie i dzieci.
Nie mogę bez was żyć.
Zrobisz, jak uważasz, ale tak to wygląda.
- Chodzi o Henry'ego, nie o mnie, prawda? - Tak.
Nie obchodzi nas, czy pani pojedzie, czy nie.
Jeśli miałby być przez to lepszym świadkiem, to powinna pani jechać.
Oni chcą jego, nie mnie.
Henry będzie objęty programem ochronnym. Nie znajdą go.
Mogą go dopaść tylko przez panią albo dzieci.
Jeśli on włączy się do programu, pani będzie zagrożona.
- Nic nie wiem. - Niech pani...
nie zgrywa niewiniątka.
Odsłuchiwałem taśmy i są tam pani rozmowy o kokainie.
Sporo rozmawialiście z Henrym przez telefon.
Nie ma znaczenia. Czy pójdzie do więzienia...
czy zostanie tutaj, jest już martwy.
On to wie i pani to wie.
Co z dziećmi i że szkołą?
O co tu chodzi?
Prawdziwi oszuści są na Wall Street.
Ten co wam sprzedał garnitury, miał poczucie humoru.
Jesteśmy waszym jedynym ratunkiem.
Ocalimy życie pani, jemu i na dodatek nie pójdzie do więzienia.
Rano opowiedział pan ławie przysięgłych o swojej przeszłości.
Łatwo było nam zniknąć.
Dom był na nazwisko teściowej. Samochody zarejestrowane na żonę.
Moje dokumenty i prawo jazdy były fałszywe.
Nigdy nie głosowałem i nie płaciłem podatków.
Jedynie metryka urodzenia i nakaz aresztowania świadczyły o tym, że żyję.
- Widzi go pan na sali? - Tak.
Proszę go wskazać.
Proszę zaprotokołować, że pan Hill rozpoznał oskarżonego Jamesa Conwaya.
Czy zna pan też człowieka o nazwisku Paul Cicero?
- Czy widzi go pan na sali? - Tak.
Proszę go wskazać.
Proszę zaprotokołować, że pan Hill rozpoznał oskarżonego Paula Cicero.
Mam tu dokumenty...
Najtrudniej było rozstać się z dawnym życiem.
Podobało mi się takie życie.
Byliśmy traktowani jak gwiazdy filmowe. Mieliśmy wszystko.
Zony, matki, dzieci, wszyscy z tego korzystali.
W kuchni trzymałem papierowe torby z biżuterią.
Przy łóżku miałem miskę z kokainą.
Ludzie nazywają kapusiów szczurami, bo zrobią wszystko byle przeżyć.
- Sprzeciw! - Sprzeciw podtrzymany!
- Nic nie wiem o kapowaniu. - Wiesz o tym wszystko!
Jeśli czegoś potrzebowałem, wystarczyło zadzwonić.
Samochody za darmo. Klucże do tuzina kryjówek w mieście.
Mogłem postawić 20 tysięcy w ciągu weekendu...
i przepuścić wygraną w tydzień, albo pożyczyć na zapłacenie przegranej.
Nie miało to znaczenia.
Nie było problemu. Jak brakowało forsy, szedłem coś ukraść.
Kontrolowaliśmy wszystko.
Opłacaliśmy gliny. Opłacaliśmy prawników i sędziów.
Wszyscy dostawali w łapę. Wszyscy brali.
I to się skończyło.
To było najtrudniejsze.
Dziś wszystko jest inaczej.
Nic się nie dzieje. Muszę narobić się jak inni.
Nie mogę nawet dostać przyzwoitego żarcia.
Kiedy zamówiłem spaghetti z sosem marinara...
dostałem jakieś kluchy z keczupem.
Jestem nikim, jak wszyscy.
Resztę życia przeżyję jak frajer.
Henry Hill jest wciąż objęty Programem Ochrony Świadków.
Został aresztowany w 1987 roku, w Seattle, za handel narkotykami
i dostał 5 lat w zawieszeniu. Od 1987 roku jest czysty.
W 1989 roku, po 25 latach małżeństwa, Henry i Karen Hill wystąpili o separację.
Paul Cicero zmarł na chorobę płuc w 1988 roku, w więzieniu federalnym.
Miał 73 lata.
Jimmy Conway odsiaduje 20-letni wyrok za morderstwo
w więzieniu w stanie Nowy Jork. O zwolnienie warunkowe będzie się mógł
starać dopiero w 2004. Będzie miał wtedy 78 lat.